Ruth 2

Ruth leer Boäz kennen

¹ En Noömi haar nog femilie van mans kaant, n schatriek man oet femilie van Elimelek, dij Boäz haitte. ² Ruth, de Moäbitische, zee n moal: "Ik mos mor es noar t laand te oaren zuiken bie ain dij t goud mit mie maint." En zai zee tegen heur: "Tou mor, mien wicht." ³ Zai ging op pad, kwam op t laand en ging achter zichters aan te oaren zuiken en t geval wol dat ze terecht kwam op n kaamp laand van Boäz, dij oet femilie van Elimelek was. ⁴ En kiek, Boäz kwam tou Betlehem oet en zee tegen zichters: "De Heer is mit joe!" en zai zeden tegen hom: "De Heer mag joe zegen!" ⁵ En Boäz vruig aan zien knecht, dij veurman van zichters was: "Bie wèl heurt dizze jonge vraauw?" ⁶ En veurman zee: "Dat is n jonge vraauw oet Moäb, dij mit Noömi oet t laand van Moäb weerom kommen is. En zai vruig of zai wel oaren zuiken en verzoameln mog bie schoven achter zichters aan. ⁷ En zai is kommen en het in schrip west van vanmörgens vroug òf aan tot aan nou tou. t Is nait ain, dij veul in hoes zit!" ⁸ Boäz zee dou tegen Ruth: "Heur es goud, mien wicht, goa nait op n aander stok laand zuiken. Ie mouten hier nait votgoan, kinnen hier wel bie vraauwlu blieven. Sluut joe mor bie vraauwlu aan. ⁹ Dat is t laand doar ze aan t zichten binnen; goa mor achter heur aan. Ik heb aarbaiders t goud zegd, dat ze joe ofblieven mouten en as ie dörst hebben, kin ie noar voaten goan en drinken van wat aarbaiders schept hebben." ¹⁰ Dou vuil ze veur hom op knijen, boog zok deel en zee tegen hom: "Hou kin t, dat ie t zo goud mit mie veur hebben, ik bin hier ja gainent van joen volk." ¹¹ Boäz antwoordde heur: "Ze hebben mie laank en braid verteld wat of ie aal nait veur joen schoonmoeke doan hebben dou joen man sturven was; dat ie bie joen olders vot goan binnen oet joen geboortelaand noar n volk dat ie nog nait konnen. ¹² Mag de Heer joe vergelden wat ie doan hebben; dat t volle loon van de Heer God van Izrel onder wèl zien vleugels ie schoel zöcht hebben, joe tou vaalt." ¹³ En zai zee: "Ik stoa wel bie joe in gunst, mien heer, mit dat ie mie zo troostriek en vrundelk tousproken hebben; k bin ja lank nait as ain van joen maaiden." ¹⁴ Dou t schafttied was zee Boäz tegen heur: "Kom mor hier te brood eten. Stip joen plak brood mor in edek." Zai ging bie zichters zitten en hai langde heur poft koorn aan en ze dee zok te goud en ze huil nog over ook. ¹⁵ Dou ze weer in t èn kommen was om oaren te zuiken zee Boäz tegen zien aarbaiders: "Tussen schoven mag ze ook zuiken en dou heur nait te kört! ¹⁶ Trek alderdeegs mor wat veur heur tou schoven oet dat zai t opzuiken kin, en wees nait roeg tegen heur!" ¹⁷ Tot aan oavend tou zöchde ze op t laand en dörste dou oet, wat ze zöcht haar: sikkom n haalf mud gaarst. ¹⁸ Zai kreeg t op en ging weer noar stad tou. Dou heur schoonmoeke zag, wat ze bie nkander zöcht haar en ze oetpakte wat ze overholden haar van t eten en heur dat gaf, ¹⁹ zee heur schoonmoeke tegen heur: "Woar heb ie zöcht vandoag, woar heb ie wel aarbaid? Man dij acht op joe geven het is te priezen!" Zai vertelde heur schoonmoeke dou bie wèl of ze waarkt haar en zee: "Dij man, doar ik vandoag bie aarbaid heb, hait Boäz." ²⁰ Dou zee Noömi tegen heur schoondochter: "Mag de Heer, dij zien traauw nait voaren loaten het veur dij leventeg en dij dood binnen, hom zegen." Wieder zee Noömi nog tegen heur: "Dij man is alderdeegs nog femilie van ons en ain van ons lözzers." ¹ ²¹ Ruth, dij Moäbitische, zee: "Boetendes het hai tegen mie zegd: 'Blief mor stoef bie mien waarkvolk, totdat bie mie haile oogst aan kaant is.'" ²² En Noömi zee tegen heur schoondochter Ruth: "Goud mien wicht, goat mor hèn en blief bie zien vraauwlu, den kinnen ze die op n aander laand ook nait lasteg valen." ²³ Zo bleef zai stoef bie Boäz zien vraauwvolk aan t oaren zuiken, tot gaarst en waait zichten aan kaant wazzen. En ze bleef bie heur schoonmoeke.