Zekerwoar, God is goud veur Israël,
veur lu mit n zuver gemoud! 2 Mor ik was sikkom oetgleden,
net nait valen, 3 ik was ja ofgunsteg op dij dwoallichten,
ik zag dat goddelozen t goud ging.
4 Zai kriegen t nait doodsbenaauwd,
heur liggoam is geef en zond, 5 swoaregheden van mensken ondervinden zai nait,
zai kriegen nait te lieden zo as aander lu.
6 Heur hoogmoud droagen zai as n ket om haals,
heur geweld as n klaid om heur tou, 7 ogen pulen heur oet van vet,
heur haart gaait op kladder van verbeeldens.
8 Zai spotten en hebben mond vol van kwoad,
zai draaigen hoogmoudeg mit verdrokken, 9 zai aggewaaiern tegen hemel,
wat zai zeggen gaait haile wereld rond.
10 Doarom keert zien volk weerom, hierheer,
volop wotter welt veur heur omhoog, 11 zai zeggen: "Dat kin God nait waiten,
Alderhoogste het der gain wait van!" 12 Nou zai ais, dat binnen goddelozen,
aaltied zunder zörg, en mor riek worden!
13 Joa, vergees heb ik t gemoud zuver holden
en mien handen in onschuld wosken. 14 Haile doagen wor ik ploagd,
ale mörgens wiezen zai mie terecht.
15 As ik nou zegd haar: "Ik wil net zo proaten as zai doun,"
den haar ik joen kinder van mien generoatsie verroaden. 16 Ik prakkezaaierde om t te begriepen,
t dee mie zeer aan ogen, 17 totdat ik God zien haailegdommen inging,
en vernam hou of t mit heur oflopen zol.
18 Zekerwoar, ie zetten heur op glibberpoaden,
ie loaten heur in n puunbult valen. 19 In ain ogenslag moak ie heur nait om aan te zain,
zai kommen aan t èn, vergoan van schrik. 20 As n dreum bie t wakker worden, Heer,
bie t opstoan, zo veracht ie heur beeld.
21 Dou mie t haart verbitterd was,
mie t deur maarg en bain ging, 22 dou was ik dom en wos ik t nait,
as n kou was ik veur joe!
23 En toch zel ik aaltied bie joe wezen,
ie hebben mie bie rechterhaand kregen, 24 joen road zegt mie hou of ik goan mout,
en noatied neem ie mie op in joen heerlekhaid.
25 Wèl heb ik in hemel?
Noast joe huif ik niks op eerde. 26 Mien liggoam en mien haart vergoan,
mien haart zien rots en mien aarfdail
is God, veur aaltied.
27 Want lu dij zok van joe wieken, zai vergoan,
ie brengen tou swiegen, dij joe ontraauw binnen. 28 Mor wat mie aangaait, stoef bie God kommen,
dat is mien gelok, bie God vin ik mien touvlocht
om van zien doaden te verhoalen.
74
n Kunsteg laid van Asaf.
Woarom, God, versteut ie veur aaltied,
bin ie glìn op schoapen van joen waaide? 2 Denk aan joen gemainte, eertieds deur joe vrijkocht,
deur joe verlöst as joen aigen stam,
baarg Sion, doar ie op wonen. 3 Goa òf op wat veur aaid in puun ligt,
joen vijand het ales vernaild in t haailegdom.
4 In joen hoes stonden joen vijanden te roupen en te reren,
zai zetten as taikens heur kentaiken deel. 5 t Was net of ain mit biel
omhaauwde in stroeken en strevèllen, 6 mit bielen en houwailen
sluigen ze t sniewaark stokkend.
7 Zai stoken joen haailegdom in brand,
aan grond tou hebben ze t woonstee van joen noam onthaailegd. 8 Ze zeden bie zokzulm: Vot mit heur noageslacht!
Ale vergoaderploatsen van God in t haile laand hebben ze opbraand. 9 Wie zain ons taikens nait, der is gain profeet meer,
en der is gainain dij wait hou laank.
10 Hou laank, o God, zel vijand ons nog laaitern,
joen noam omdeel hoalen? 11 Woarom trek ie handen van ons òf,
hol ie joen rechterhaand bezied in joen schoot? Vergraim hom! 12 God is ja mien keunenk van olds òf aan,
ain dij verlözzen verricht in t laand!
13 Ie hebben deur joen kracht de zee opjagd,
koppen van zeedroaken stokkendsloagen op t wotter, 14 koppen van Leviatan vermorzeld,
hom vouerd aan haaien, 15 wèl en beek heb ie openreten,
revieren doar aaltied wotter in was, heb ie verdreugen loaten.
16 Dag is joenent, naacht is joenent ook,
zun en moan heb ie tot stand brocht, 17 ale ènden en swetten van eerde heb ie bepoald,
zummer en winter vörmd - ie hebben heur vörmd.
18 Bedenk, o HEER, joen vijand beschimpt joe,
en t dwoaze volk hoalt joen noam omdeel. 19 Geef joen töddeldoef nait pries aan wilde baisten,
vergeet joen lu in heur ellèn nait veur aaltied.
20 Kiek noar t verbond - vol is t laand
mit duustere houken, en hörns vol geweld. 21 Dij onderdrokt is en te schaande moakt, mout zok nait ofkeren;
dij verdrokt of aarm is, mout joen noam priezen.
22 Kom in t èn, o God, veur joen rechtsgeding,
denk toch aan spot dij dwoaze joe haile dag aandut, 23 vergeet gebalder van joen vijanden nait,
t geroas van joen tegenstanders wordt ja aalaan slimmer.
75
Veur meziekmeester. Op wies van: Verdaarf nait. n Psaalm van Asaf, n laid.
2 Wie priezen, o God, wie priezen joe,
want joen noam is stoef bie,
ze vertellen joen wonderdoaden.
3 As ik tied bepoald heb,
zel ik eerlieks rechtspreken. 4 Of zol eerde ook waggeln mit aal dij der wonen,
ik, ik heb heur zoelen vastzet. sela
5 Ik zee tegen dwoazen: "Dou nait zo dwoas,"
en tegen goddelozen: "Bloas joe nait op!" 6 Bloas joe nait hemelhoog op,
heb gain vrijpostege proat.
7 Dat ain verhoogd wordt komt nait oet t oosten of oet t westen
en nait oet woestijn, 8 mor God is rechter,
ain vernedert hai, aander verhoogt hai.
9 Want der is n beker in haand van de HEER,
aan kop tou vol mit swoare wien,
dat gut hai der oet - ale goddelozen op eerde drinken dervan,
alderdeegs t bezinksel slobbern zai op.
10 Wat mie aangaait: ik zel t veur aaltied vertellen,
ik zel psaalmzingen veur God van Jakob. 11 Ale macht van goddelozen zel ik deelsloagen,
ale macht van rechtveerdegen zel ik verhogen!
76
Veur meziekmeester. Kin zongen worden mit meziek derbie. n Psaalm van Asaf, n laid.
2 God is bekend in Juda,
zien noam is groot in Israël. 3 In Salem is zien schoelstee
en in Sion is zien hool. 4 Doar verbriezelde hai boogflitsen,
schild en sweerd en striedwoapen. sela
5 Stroalend bin ie,
machteg van roofbaargen heer. 6 Klouke lu werden t slachtovver, zai laggen te slumern,
nait ain van dij staarke kerels dij zien krachten bruken kon. 7 Deur joen draaigen, God van Jakob,
laggen striedwoagen en peerd boeten westen.
8 Ie, geducht bin ie,
wèl holdt t kloar veur joen ogen, veur joen grammiedeghaid? 9 Oet hemel heer luit ie joen vonnes heuren,
eerde wer benaauwd en huil zok koest 10 dou God opston veur t rechtsgeding,
om t vernederd volk in t laand te verlözzen. sela
11 Zekerwoar, glìnne mensken priezen joe,
wat overblift aan kwoadens leg ie aan ket. 12 Dou beloftes aan joen God en dou der noar.
Mensken dij om hom tou wonen: geef joen geschenk aan de Geduchte, 13 loat hom gaist van laaiders vernedern,
hai is geducht veur keunenks van eerde.
77
Veur meziekmeester. Op Jedutun. Van Asaf, n psaalm.
2 Ik richt mie tot God en ik roup om hulp,
ik richt mie tot God, mag hai mie heuren. 3 As ik in nood bin, vroag ik om de Heer,
snaachts vòl ik mien handen, ik wor nait muid,
van troost wil ik nait waiten. 4 As ik aan God denk, den kreun ik t oet,
ik bin ongedureg en ik vuil mie swak. sela
5 Ik krieg deur joe gain wenk in ogen,
ik bin oetstuur en zeg gain woord, 6 ik prakkezaaier over vrouger doagen,
en aal dij joaren, 7 ik denk snaachts aan mien snoarenspul,
t let mie nait lös, in gedachten goa ik ales noa.
8 Zol de Heer veur aiweg ofsteuten,
en nait laanger zien nocht hebben? 9 Zol zien traauwe laifde veur aaltied over wezen,
zol t over wezen mit zien touzeggen van geslacht op geslacht? 10 Zol God vergeten om genoadeg te wezen,
oet vergrèldhaid zien meedlieden inholden? sela
11 Dat ik zeg: "t Gaait mie deur maarg en bain
dat rechterhaand van Alderhoogste veraanderd is!" 12 Ik denk aan doaden van de HEER,
joa, ik wil denken aan joen wonders van aleer, 13 haardop denk ik over joen waark noa,
miemer ik over aal joen doaden.
14 O God, in t haailege is joen weg,
wèl is n god zo groot as God? 15 Ie binnen God, dij wonders dut,
ie hebben maank aander volken joen kracht zain loaten, 16 ie hebben deur joen aarm joen volk verlöst,
kinder van Jakob en Jozef. sela
17 t Wotter zag joe, o God,
t wotter dat zag joe, en t trilde t oet,
wereldzeeën laggen te schudden. 18 Wolken ontlastten zok,
ondertied bleef t onweren,
wolken doaverden, joen pielen vlogen aal kanten oet, 19 dunder bleef rollen,
bliksemstroalen zetten wereld in t licht,
eerde dij schokte en schudde.
20 Deur zee gaait joen weg,
joen pad is deur daip wotter,
mor t spoor van joen vouten was naargens te zain. 21 Ie laaidden joen volk as n koppel schoapen
deur haand van Mozes en Aäron.
78
n Kundeg laid van Asaf.
Heur tou, mien volk, noar mien onderricht,
zet joen oren open veur woorden dij ik zeg. 2 Mien mond dou ik open veur olde wieshaid,
ik wil verhoalen oet laankmanstieden opkommen loaten. 3 Wie hebben ze heurd, wie hebben der wait van,
ons veurolders hebben ze ons ja verteld.
4 Wie willen ons kinder en kindskinder nait bekòrten,
mor t volgende geslacht vertellen
van lofzangen van de HEER,
van zien macht en van zien wonders dij hai doan het.
5 Hai het zien getugenis aan Jakob geven
en verkundegde Israël zien onderwies,
ons veurzoaten het hai dij opdroagen,
dij aan heur kinder te leren. 6 Dat n volgend geslacht der van ofwos
en kinder dij nog geboren worden mozzen,
opstoan zollen en t weer aan heur kinder vertellen.
7 Dat dij ale vertraauw hebben zollen op God,
doaden van God nait vergeten zollen
en zien geboden in acht nemen. 8 Dat ze nait wezen zollen as heur veurzoaten,
n steeg en bakstalleg geslacht,
n geslacht dat t haart nait onder stuur haar,
mit n gaist dij gain ainmoud haar mit God.
9 Dij van Efraïm,
boogschutters mit goie woapens,
muiken rechtsomkeert op dag van t gevecht. 10 Zai huilen heur nait aan t verbond mit God
en wollen nait leven noar zien onderricht. 11 Zai dochten nait meer aan zien doaden,
om zien wonders dij hai heur zain loaten haar.
12 t Gebeurde veur ogen van heur veurzoaten
dat hai n wonder dee in Egypte, in t veld van Soän, 13 hai spolde de zee en luit heur der deur trekken,
zee zette t wotter in t èn of was t n muur.
14 Hai laaidde heur overdag mit n wolk
en bie naacht mit licht van n vuur. 15 Hai spolde rotsen in woestijn
en gaf heur drinken in overvloud, 16 hai luit bronnen vluien oet n staaile rots,
dee t wotter omdeel lopen of wazzen t revieren.
17 Mor zai gingen deur mit tegen hom te zundegen,
mit heur rebulie tegen Alderhoogste, dou in dij wildernis. 18 Zai hebben God oetperbaaierd
en vruigen om zat eten.
19 Zai offrontaaierden God
mit te zeggen: "Kin God in woestijn
eten kloarzetten? 20 Woarachteg, hai sluig op rots,
der kwam wotter oet,
beken laipen over -
zol hai den ook brood geven kinnen
of zien volk van vlaais veurzain?"
21 Van dij gevolgen dat de HEER grammiedeg wer dou hai t heurde,
hai wer slim kwoad op Jakob,
zien vergrèldhaid op Israël wer aalaan slimmer. 22 Want zai haren God nait leufd,
nait op zien hulp vertraauwd.
23 Hai bestelde wolken boven heur,
hemeldeuren gingen open, 24 manna regende op heur deel.
Hai gaf heur hemels witzoad, 25 brood van engels atten zai aalmoal,
hai stuurde heur zat eten.
26 Hai juig aan hemel oostewind op,
zien kracht dee zudewind opsteken, 27 hai regende vlaais as stof op heur deel,
vogels machteg as zaandkorrels bie zee, 28 hai luit heur deelkommen midden in t kaamp,
om heur tènten tou.
29 Dou atten zai zok meer as zat,
hai gaf heur woar zai heur zinnen op zet haren. 30 Heur honger was amper over,
- ze haren mond nog nait leeg - 31 of God zien grammiedeghaid kwam op heur deel,
heur staarke kerels muik hai dood,
jonges van Israël werden ombrocht.
32 Mor zai bleven zundegen,
op zien wonders deden zai niks oet. 33 Dou muik hai in n èn aan heur doagen mit n leste zucht,
en aan heur joaren mit n schok.
34 As hai heur doodmuik, den vruigen zai noar hom,
zai bekeerden zok en zöchten gaauwachteg om God, 35 dou kwam heur in t zin dat God heur rots was,
God, de Alderhoogste, heur verlözzer.
36 Mor zai muiken hom wat wies,
vertelden niks as leugens, 37 zai stonden nait van haarten aan zien zied,
wazzen nait traauw aan zien verbond.
38 Mor hai is barmhaarteg, vergeft heur zunde,
en let heur nait in t verdaarf lopen,
zien vergrèldhaid bindt hai ieder bòt weer in,
zien kwoadens holdt hai in tuur. 39 Hai nam in bedenk dat zai van vlaais en bloud binnen,
n zuchtje, dij votvlugt en nait weeromkomt.
40 Hou voak kwammen zai nait in opstand tegen hom in woestijn,
deden hom verdrait aan in dij wildernis, 41 ieder bòt wer God deur heur oetperbaaierd,
deden zai de Haailege van Israël verdrait!
42 t Kwam heur nait in t zin dat hai der haand in haar,
dij dag, dou hai heur löskocht van vijand, 43 dou hai zien taikens dee in Egypte
en zien wonders in t veld van Soän.
44 Zietakken van Nijl veraanderde hai in bloud,
van dij gevolgen dat zai der nait oet drinken konden. 45 Hai stuurde bremsters op heur òf, doar ze deur opvreten werden,
en kikkers, doar ze in omkwammen.
46 Hai dee heur gewas aan roepen,
wat ter nog over was aan sprinkhoanen. 47 Hai vernailde heur wienstòkken mit hoagelstainen,
heur viegebomen mit hoosbuien dij ales verrinnewaaiern.
48 Hai gaf heur daaiern pries aan hoagel,
heur vij aan bliksemsloagen. 49 Hai luit zien glìnneghaid op heur lös,
angstaanjoagende grammiedeghaid en kwoadhaid,
en stuurde heur rampen en onhaail.
50 Hai gaf zien glìnneghaid roem boan,
dood bespoarde hai heur nait,
heur vij gaf hai pries aan pest. 51 Hai trof ale manleke eerstelingen in Egypte,
t beste van heur levenskracht in tènten van Cham.
52 Mor zien volk luit hai opbreken as schoapen,
hai laaidde heur as n koppel deur woestijn, 53 hai laaidde heur vaaileg, zai huifden naargens baang veur wezen,
ze haren ja heur vijanden onder kregen.
54 Hai brocht heur noar zien haaileg kontraain,
noar baarg, doar zien rechterhaand beslag op legd haar, 55 hai juig volken veur heur oet,
verdailde mit meetlint t aarfdail,
in heur tènten luit hai stammen van Israël wonen.
56 Mor God wer deur heur oetperbaaierd, zai wazzen dwaars tegen Alderhoogste,
zai trokken heur niks aan van zien veurschriften, 57 zai weken òf en werden ontraauw net as heur veurzoaten,
zai wazzen onwis, net as n slappe boog, 58 zai aargerden hom mit ovverhögten
en muiken hom ofgunsteg mit heur ofgodsbeelden.
59 God heurde t, wer roazend,
en wees hail Israël òf. 60 Tabbernoakel van Silo om bie mensken te wonen,
luit hai in steek.
61 Hai het zien aark priesgeven aan gevangenschop,
zien sieroad in handen van vijand, 62 zien volk gaf hai over aan t sweerd,
hai wer roazend om zien aarfdail.
63 Vuur verteerde heur jongkerels,
heur moagdjes werden nait prezen in bruloftslaiden, 64 heur priesters vuilen deur t sweerd,
heur wedevraauwen konden nait schraiven.
65 Dou wer de HEER wakker as ain dij sloapen het,
as n held dij weer nöchtern wordt noa wien, 66 hai sluig zien vijanden van achtern,
muik heur aiweg te schaande.
67 Tènt van Jozef dee hai weg,
en veur stam van Efraïm koos hai nait meer, 68 mor hai koos veur stam van Juda,
baarg Sion, doar hai zien nocht aan het. 69 Hai baauwde zien haailegdom hemelhoog,
op aiwege fonnementen, net as eerder.
70 Hai koos David oet, zien knecht,
en nam hom oet schoapkoven vandoan, 71 hai huil hom weg bie schoapen mit lammer,
om hedder te wezen van Jakob, zien volk,
van Israël, zien aarfdail. 72 Hai waaidde heur mit n zuver haart
en laaidde heur mit vaaste haand.
79
n Psaalm van Asaf.
O God, volken binnen binnenvalen,
zai hebben joen haailege tempel onteerd,
van Jeruzalem n stainbult moakt. 2 Zai hebben lieken van joen knechten
as eten aan roofvogels geven,
t vlaais van joen volgelingen
aan wilde daaiern.
3 Zai hebben bloud vergoten as wotter
om Jeruzalem tou - en der was gainain dij heur begruif. 4 Wie worden veur noabervolken te schaande moakt,
van ale kanten beschimpt en bespot.
5 Hou laank nog, HEER! Blief ie veur aaltied vergrèld?
Blift joen ofgunst aaltied branden as vuur? 6 Gait joen grammiedeghaid oet over volken dij joe nait kennen,
over keunenkrieken dij joen noam nait aanroupen, 7 want zai hebben Jakob opeten
en t woonstee verrinnewaaierd.
8 Reken ons ongerechtegheden van t veurgeslacht nait aan,
loat joen meedlieden ons gaauw in muit kommen,
want wie hebben niks meer bie te zetten, 9 help ons, God van ons haail, om eer van joen noam,
red ons en moak t weer goud mit ons, om joen noam.
10 Woarom zollen volken zeggen: "Woar is heur God?"
Loat ons blieken, loat dij volken waiten,
dat vergoten bloud van joen knechten vroken wordt. 11 Loat t schraiven van dij gevangen zitten tot joe deurdringen,
loat dij ten dode opschreven binnen, t overleven zo as t in joen macht ligt.
12 Geef ons noabers zeuven moal weerom
heur spot, doar zai joe mit veur spot zet hebben. 13 Mor wie, joen volk, schoapen van joen waaide,
wie zellen joe veur aaltied priezen,
van geslacht op geslacht zel wie lofzang op joe holden.
80
Veur meziekmeester. Op wies van: De lelies. n Getugenis van Asaf, n psaalm.
2 Luster, o hedder van Israël,
dij Jozef laaidt as n koppel schoapen.
Dij troont op cherubs, verschien in glorie, 3 veur ogen van Efraïm en Manasse.
Bruuk joen kracht
en kom ons redden. 4 O God, breng ons weerom,
loat joen aanschien lichten, dat wie red worden.
5 O HEER, God van legermachten,
hou laank nog bin ie glìn bie t beden van joen volk? 6 Ie hebben heur troanen sloeken loaten,
n overmoat aan troanen te drinken geven.
7 Ie moaken dat ons noabers om ons strieden,
ons vijanden hebben de gugel mit ons. 8 O God van legermachten, breng ons weerom,
loat joen aanschien lichten, dat wie red worden.
9 Ie hebben n wienstòk reud en overbrocht oet Egypte,
aander volken votjagd om hom poten te kinnen. 10 Ie hebben grond veur hom bewaarkt,
dat e zok zetten kon en t laand vol moaken.
11 Baargen kwammen in schaar,
zien lötten binnen as ceders van God, 12 wienstòk stuurde zien schot aan zee tou,
zien löt tot aan revier.
13 Woarom heb ie strinketten vernaild?
Elkenain dij der langs komt, kin ja van weg òf der van teppen, 14 wilde swienen oet t bos hebben der in omvrud,
daaiern van t open veld hebben ze ofvreten.
15 O God van legermachten, kom toch weerom,
zai hierhèn tou hemel oet en kiek,
heb omdenken mit dizze wienstòk, 16 mit stek dij joen rechterhaand poot het
- en zeun dij ie staark worden luiten -.
17 Dij stek is verbraand mit vuur en kapt,
deur draaigen van joen aangezicht kommen ze om haals. 18 Loat joen haand op man aan joen rechterhaand wezen,
op t menskenkind dij ie veur joe staark worden luiten.
19 Wie zellen nait van joe ofvaleg wezen,
as ie ons levent spoaren, den zel wie joen noam aanroupen: 20 O Heer van legermachten, loat ons weeromkommen,
loat joen aangezicht lichten, dat wie red worden.
81
Veur meziekmeester. Op wies van n laid oet Gat. Van Asaf.
2 Joechaai veur God, ons kracht,
zing God van Jakob tou, 3 loat meziek klinken, pak schelletrom,
aangenoame citer, tougelieks mit haarp, 4 bloas op ramshoorn bie nijmoan,
bie volmoan veur ons feestdag,
5 want dat is veurschrift veur Israël,
n wet van God van Jakob. 6 Hai het Jozef aanwies geven
dou hai tegen Egypte opkwam.
Ik heur n toal dij ik nait kon: 7 "Ik neem last van zien scholder òf,
zien handen huiven körf nait meer droagen. 8 In nood raipstoe en heb ik die red,
ik gaf die antwoord oet dunderkoppen,
ik heb die oetperbaaierd bie t wotter van Meriba. sela
9 'Heur, mien volk, ik zel joe vermoanen,
wol ie mor lustern, Israël! 10 Der mag bie joe gain aander god touholden,
ie maggen joe nait boegen veur n vremde god, 11 ik bin de HEER, joen God,
dij joe oet Egypte trekken luit,
dou mond wiedopen en ik moak hom vol!'
12 Mor mien volk lusterde nait noar mien stem,
Israël wol niks van mie waiten. 13 Ik heb heur overleverd aan heur stieve koppen,
zai gingen wieder noar aigen beleg.
14 Och, wol mien volk mor noar mie lustern,
wol Israël mor op mien wegen goan! 15 Op slag zol ik zien vijanden boegen loaten,
zien tegenstanders aanpakken.
16 Dij de HEER hoaten, zollen hom veurlaigen,
mor heur straftied zol veur aiweg wezen. 17 Mor ik zel joe van t beste waait te eten geven -
en joe zat hunneg oet rots geven."
82
n Psaalm van Asaf.
God staait in vergoadern van goden,
middenmaank goden sprekt hai recht: 2 "Hou laank zel ie nog onrechtveerdeg rechtspreken
en goddelozen veurtrekken? sela
3 Dou recht aan dij weerloos is of wees,
wees rechtveerdeg veur dij ongelokkeg is of aarm, 4 breng dij weerloos is en behuifteg in vaaileghaid,
red heur oet handen van goddelozen!
5 Zai hebben naargens wait van en ze begriepen niks,
zai kraben om in t duustern,
aal fonnementen van eerde wankeln. 6 Ik heb wel zegd: "Ie binnen goden,
ie binnen kinder van Alderhoogste,"
7 mor wis en zeker zel ie as mensken staarven,
as ain van vorsten valen!" 8 Stoa op, o God, spreek recht over eerde,
ale volken binnen joenent ja.
83
n Laid, psaalm van Asaf
2 O God, blief nait stil, wees nait doof
en hol joe nait rusteg, o God, 3 kiek oet, joen vijanden moaken biebeer,
dij joe hoaten steken kop op.
4 Tegen joen volk beroamen zai n slaauw plan,
zai spannen soamen tegen joen schat, 5 zai zeggen: "Kom, loat ons heur oetreuden oet rieg van volken,
den is ter gainain meer dij noam van Israël heugt."
6 Want zai wazzen ainsgezind in heur overleg
en hebben tegen joe n verbond sloten: 7 tènten van Edom en Ismaëlieten,
Moäb en zeuns van Hagar,
8 Gebal en Ammon en Amalek,
Filistea, soamen mit dij van Tyrus. 9 Assur het zok ook bie heur aansloten,
zai binnen zeuns van Lot tou steun. sela
10 Dou mit heur as mit Midjan,
mit Sisera en mit Jabin, bie beek Kison, 11 zai werden oetreud bie Endor,
zai gingen as mis over t laand.
12 Moak ze, heur vernoamste lu, net as Oreb en Zeëb,
heur aanvoerders net as Zebach en Salmunna, 13 dij zeden: "t Gaail gruinlaand van God,
dat aigen wie ons tou."
14 Mien God, moak heur as dreuge kladdebozzen,
as strostommels dij verwaaien op wind, 15 as vuur dat bos verteert,
as n vlam dij baargen verschruit, 16 zit zo achter heur heer mit joen störm,
moak heur kèl mit joen störmwind.
17 Moak heur zo te schaande,
dat zai vroagen noar joen noam, o HEER. 18 Zai stoan beschoamd en worden baang veur aaltied,
zai schoamen zok en kommen om. 19 Den zellen ze waiten dat ie - joen noam is HEER -
dat ie Alderhoogste binnen over haile eerde.
84
Veur meziekmeester. Op wies van n laid oet Gat. Van Korachieten, n psaalm.
2 Wat novvelk binnen joen woonsteden,
o HEER van legermachten! 3 Ik heb verlangst, joa ik longer
noar veurhoven van de HEER.
Mien haart, mien liggoam,
joechaai veur God dij leeft.
4 Alderdeegs n gewoon vogeltje vindt n hoes,
n swaalfke vindt n nust veur zokzulm
en legt heur jongen deel
bie joen altoaren, o HEER van legermachten,
mien keunenk en mien God. 5 Gelokkeg dij in joen hoes wonen,
zai priezen joe aingoal. sela
6 Gelokkeg is ain dij touvlocht het bie joe,
dij vol verlangst op pad gaait. 7 Goan zai deur t Bakadaal,
zai sloagen doar wotterwèllen,
eerste regen vaalt op heur deel. 8 Zai kriegen van God weer kracht om deur te goan,
in Sion zellen zai veur God verschienen.
9 O HEER, God van legermachten, heur noar mien beden,
heur mie aan, o God van Jakob. sela
10 O God, ons schild,
heb oog veur hom dij zaalfd is en zai hom aan. 11 Ain dag in joen veurhoven
is ja beter as doezend woaraarns aans,
ik stoa laiver op drumpel in t hoes van mien God
as dat ik in tènten van goddelozen bin.
12 Want de HEER is zun en schild.
Genoade en eer geft de HEER,
de HEER geft gunst en glorie,
lu dij zok goud gedroagen zel hai nait bekòrten op t goie. 13 O HEER van legermachten,
gelokkeg is ain dij op joe vertraauwt.
85
Veur meziekmeester. Van Korachieten, n psaalm.
2 Ie haren joen nocht aan joen laand, o HEER,
ie hebben t volk van Jakob dat gevangen zat, weerombrocht, 3 ie hebben schuld van joen volk wegnomen,
ie hebben heur zunden aalmoal vergeven. sela 4 Ie hebben joen grammiedeghaid voaren loaten,
ie wazzen nait verbraand meer.
5 Kom weer bie ons, o God, dij ons redt,
en wees nait meer grammiedeg op ons. 6 Zel ie veur aaltied vergrèld op ons wezen,
zel ie verbraand blieven van geslacht op geslacht?
7 Kin ie ons nait in t levent holden,
dat joen volk weer blied mit joe is? 8 Loat ons, HEER, joen traauwe laifde zain
en geef ons joen haail.
9 Ik wil heuren wat God zeggen zel, de HEER.
Hai zel zien volk en zien getraauwen ja vrundelk touspreken,
mor zai maggen nait terogvalen
in dom vertraauwen.
10 Joa wis, zien haail is dichtbie veur dij ontzag veur hom hebben,
t is den gloria in ons laand, 11 laifde en traauw kommen bie nkander,
gerechteghaid en vree valen nkander om haals, 12 traauw komt op tou grond oet,
gerechteghaid kikt omdeel tou hemel oet. 13 De HEER zulm geft aal t goie,
ons laand zel zien vruchten geven. 14 Gerechteghaid zel hom veurgoan
en weg volgen dij zien vouten wiezen zellen.
86
n Gebed van David.
Wil noar mie heuren, HEER, en geef mie antwoord,
want ik bin ellèndeg en aarm. 2 Hol mie in leven, ik heur ja bie joe,
red joen knecht,
dij op joe vertraauwt, mien God.
3 Wees mie genoadeg, o Heer,
want haile dag roup ik joe, 4 moak joen knecht blied,
want noar joe, Heer, longer ik. 5 Want ie, Heer, ie binnen goud en op vergeven oet,
vol traauw en laifde veur elk dij joe aanropt.
6 Heur, HEER, noar mien gebed,
sloag der acht op as ie mie smeken heuren. 7 In tied van nood roup ik joe aan,
want ik krieg antwoord van joe.
8 Maank goden is der gainain dij aan joe geliek is,
gainain dij doun kin wat ie doun. 9 Ale volken dij ie moakt hebben, zellen kommen
en deelvalen veur joe, o Heer,
en eer bewiezen aan joen noam. 10 Want ie binnen groot, ie doun wonderdoaden,
ie, o God, ie allenneg.
11 Leer mie, o HEER, joen weg,
want in joen woarhaid wil ik goan,
richt mien haart bloots op ontzag hebben veur joen noam. 12 Ik wil joe priezen, o Heer, mien God, mit mien haile haart,
en joen noam veur aaltied eer bewiezen. 13 Joen laifde is groot veur mie,
ie hebben mie ja red van t dodenriek beneden.
14 O God, domdrieste lu kommen tegen mie in t èn,
n koppel tirannen het t op mien leven verzain,
zai holden joe ja nait veur ogen. 15 Mor ie, Heer, ie binnen n God dij barmhaarteg is en genoadeg,
geduldeg, riek aan laifde en aan traauw.
16 Keer joe noar mie tou, wees mie genoadeg,
moak joen knecht staark mit joen kracht,
verlös zeun van joen dainstmaaid. 17 Loat joen volk zain dat ie t goud mit heur mainen,
dat lu dij mie hoaten, baang en beschoamd worden,
want ie, HEER, stoan mie bie en troosten mie.
87
Van Korachieten, n psaalm, n laid.
Zien fonnementen binnen op haailege baargen, 2 van ale steeën van Jakob
holdt de HEER t mainste van Sions poorten. 3 Machtege verhoalen goan over die,
doe stad van God. sela
4 "Ik zel Rahab en Babel nuimen bie heur dij mie kennen,
Filistea en Tyrus, en Nubië derbie:
dij is doar geboren."
5 En van Sion zel zegd worden:
"Elk is doar geboren,
en hai het heur grondvest, de Alderhoogste."
6 De HEER holdt bie in t register van volken:
"Dizzent is doar geboren." sela 7 En ze daanzen in de rondte en zingen:
"Aal mien bronnen binnen in joe."
88
n Laid, n psaalm van Korachieten. Veur meziekmeester. Op Machalat Leannoth. n Kunsteg laid van Ezrachiet Heman.
2 O HEER, God van mien haail,
bie dag en naacht
roup ik joe aan om hulp. 3 Loat mien beden bie joe aankommen,
heur mie kloagen, 4 want mien ziel kin gain tegensloagen meer verdroagen
en mien levent is t dodenriek noabie.
5 Men rekent mie tou heur dij t graf ingoan,
n staarke kerel dij gain kracht meer het, 6 ik bin as n dode,
net as dij sneuveld binnen en in t graf liggen,
doar ie gain omdenken meer mit hebben,
ofsneden van joen haand.
7 Ie hebben mie deellegd in daipste put,
op duustere steeën, op leegste plak, 8 joen vergrèldhaid drokt op mie,
ie drokken mie deel bie elke breker. sela 9 Dij mie kennen heb ie van mie vervremd,
ie moaken dat zai mie ofgriezelk vinden,
ik bin opsloten en kin gain kaant oet.
10 Mien oog verkwient deur mien ellèn,
ik roup om joe, HEER, haile dag,
ik steek mien handen oet noar joe. 11 Zel ie aan heur dij sturven binnen n wonder doun,
zellen gaisten opstoan en joe priezen? sela
12 Zel men in t graf vertellen van joen traauwe laifde,
van joen traauw op t stee van ondergang? 13 Zel joen wonder in duustern bekend worden,
joen rechtveerdeghaid in t laand van vergetelhaid? 14 Mor ik roup joe aan, o HEER, om hulp,
in mörgentied komt mien gebed joe in muit.
15 Woarom, o HEER, versteut ie mie,
hol ie veur mie joen aangezicht bezied? 16 Van mien jongste joaren òf bin ik ellèndeg en ofsloofd,
ik mout verduren dat ie mie schrik aanjoagen, ik wait mie gain road.
17 Joen gram komt over mie,
schrik veur joe brengt mie aan t swiegen, 18 haile dag binnen zai as wotter om mie tou,
mitnkander brengen zai mie in t naauw. 19 Mien vrund en noaste heb ie van mie ofnomen,
ze binnen aalmoal in duustern verswonnen.
89
n Kunsteg laid van Ezrachiet Etan.
2 Van traauwe laifde van de HEER wil ik aiweg zingen,
mit mien mond joen traauw verkundegen, van geslacht op geslacht. 3 Ik heb ja zegd: Joen traauwe laifde staait veur aaltied vaast,
joen traauw staait vaast as hemel.
4 "Ik bin n verbond aangoan mit wèl ik oetkozen heb,
ik heb mien knecht David sworen: 5 Veur aaltied hol ik dien noageslacht in stand,
ik bevesteg dien troon van generoatsie op generoatsie." sela
6 Loat hemel joen wonderwaark priezen, o HEER,
joen traauw in vergoadern van haailegen. 7 Want wèl is in wolken geliek aan de HEER,
wèl van goden is mit de HEER te vergelieken, 8 mit God, veur wèl ze huvern in kring van haailegen,
groot en geducht bie elk om hom tou?
9 HEER, God van legermachten,
wèl is zo staark as ie?
Ie binnen aan ale kanten traauw. 10 Ie goan over t staaigern van zee -
kommen golven in t èn, ie brengen heur tou bedoaren. 11 Ie hebben Rahab deelstoken en verbriezeld,
mit joen machtege aarm joen vijanden verrinnewaaierd.
12 Van joe is hemel, van joe is eerde,
wereld en aal wat doar touholdt, heb ie vastzet, 13 t noorden en t zuden, ie hebben dij schoapen,
Tabor en Hermon bejubeln joen noam.
14 Ie hebben n krachtege aarm,
joen haand is staark, joen rechterhaand steek ie omhoog, 15 gerechteghaid en recht droagen joen troon,
traauwe laifde en woarhaid goan veur joe aan.
16 Gelokkeg is t volk dat jubeln kin,
o HEER, zai goan heur weg bie t licht van joen aangezicht. 17 Haile dag deur bejubeln zai joen noam,
deur joen gerechteghaid kommen zai in t èn.
18 Want ie binnen de glaans van heur kracht,
deur joen gunst stoan wie staark. 19 Want ons schild is van de HEER,
ons keunenk is van de Haailege van Israël.
20 Destieds heb ie in n veurloop
tegen joen volgelingen zegd:
"Ik heb n held biestoan,
n jongkerel boven t volk verhoogd. 21 David heb ik vonden, mien knecht,
mit haailege eulie heb ik hom zaalfd.
22 Mit vaaste haand steun ik hom,
joa, mien aarm moakt hom staark, 23 gain vijand zel hom te noa kommen,
n minne kerel zel hom nait bedwingen, 24 ik vergraim zien tegenstanders veur zien ogen,
zien hoaters sloag ik deel.
25 Mien traauw en laifde binnen mit hom,
deur mien noam wordt hai aalaan staarker. 26 Zien haand loat ik heersen over zee,
zien rechterhaand over revieren.
27 Hai ropt Mie tou: 'Mien voader bin ie,
mien God, rots dij mie redt!' 28 Joa, hai geldt veur mie as eerstgeboren zeun,
as hoogste van ale keunenks op eerde.
29 Veur aiweg geldt mien traauwe laifde veur hom,
mien verbond mit hom blift bestoan. 30 Ik zel zien noageslacht veur aaid instandholden,
zien troon zo laank as hemel bestaait.
31 As zien zeuns mien onderricht nait in acht nemen,
nait leven volgens mien rechtsregels, 32 as zai mien veurschriften onteren,
nait reken mit mien geboden, 33 den zel ik mit rou heur ontraauw bestravven,
heur zunde mit sloagen.
34 Mor mien laifde veur hom hoal ik hom nait òf,
mien traauw zel ik nait verbreken, 35 ik zel mien verbond nait onteren,
wat over mien lippen kwam, zel ik nait veraandern. 36 Ain ding heb ik sworen bie mien haaileghaid,
ik zel David nooit veurlaigen.
37 Zien noageslacht zel veur aaltied bestoan,
zien troon staait as zun veur mie, 38 as moan zel hai der aaltied stoan,
en getuge aan hemel is betraauwboar." sela
39 Mor nou heb ie ofstöt en votdoan,
ie werden vergrèld op hom dij ie zaalfd hebben, 40 t verbond mit joen knecht heb ie verbroken,
zien kroon heb ie deur t sliek hoald.
41 Ie hebben goaten in zien muren sloagen,
van zien dwingers heb ie n puunbult moakt, 42 dij der langs kwammen, hebben hom plunderd,
veur zien noabers is hai tou spot worden.
43 Ie hebben zien tegenstanders overhaand geven,
aal zien vijanden heb ie blied moakt, 44 ie hebben n broam zet op zien schaarp sweerd,
ie hebben hom bie t strieden nait op n bain holden.
45 Zien glorie heb ie n èn aan moakt,
zien troon heb ie deelsmeten op grond, 46 zien jonge joaren heb ie inkòrt,
hom overdekt mit schaande. sela
47 Hou laank nog, HEER, hol ie joe veurgoud bezied,
blift joen vergrèldhaid branden as vuur? 48 Denk aan mie en aan mien kòrte tied van leven,
aan onbedudende mensken dij ie schoapen hebben. 49 Leeft ter ain dij nait oet tied komt,
kin der ain aan macht van t dodenriek ontkommen? sela
50 Woar is joen traauwe laifde van doudestieds, Heer,
dij heb ie toch aan David sworen bie joen traauw? 51 Denk, Heer, aan t bespotten van joen knechten,
wat ik te lieden heb van aal dij volken. 52 Hou of joen vijanden, o HEER, joe bespotten
en hom bespotten dij ie zaalfd hebben, woar hai ook gaait.
53 Hoog te priezen is de HEER in aiweghaid.
Amen, joa, amen.
75