 |
Psaalms 107-150 |
 |
VIEFDE BOUK
107
Pries de HEER, want hai is goud,
joa, aiweg geldt zien gunst.
2 Dij de HEER verlöst het, mouten t zeggen,
dij hai verlöst het oet vijand zien macht,
3 verzoameld het oet landen,
van oost en west,
van noord en van overzee.
4 Gounent swurven om in woestijn,
gain weg noar stad en wildernis
as woonstee te vinden.
5 Zai haren honger en dörst,
haildaal gain weerstand meer.
6 Dou raipen zai aan de HEER in heur nood,
en hai redde heur oet benaauwdeghaid,
7 hai brochde heur op slichte weg
om te goan noar n stad om te wonen.
8 Loat heur de HEER priezen om zien traauw,
om zien wonderdoaden aan mensken doan,
9 dij dörst haar, het hai drinken geven,
dij honger haar, gaf hai zien gerak.
10 Gounent zatten in t donker, gain spiertje licht,
opsloten in ellèn en iesdern ketten,
11 omreden zai haren heur tegen Gods woorden verzet,
aanwies van Alderhoogste veracht,
12 deur heur t stoer te moaken, muik hai heur klaain,
zai stroekelden, en helpen dee gainain.
13 Mor dou zai de HEER raipen in heur nood,
muik hai heur vrij van angsten,
14 hai laaidde heur tou t duuster oet, t pikkeduuster,
hai brook heur banden stokkend.
15 Loat heur de HEER priezen om zien traauw,
om zien wonderdoaden aan mensken doan,
16 want bronzen deuren het hai stokkendsloagen,
iesdern grondels der ofhaauwen.
17 Gounent wazzen dwoas,
vanwege heur minne gedrag wazzen zai der min aan tou,
18 ale eten ston heur tegen,
zai stonden stoef veur poort van dood.
19 Dou raipen zai aan de HEER in heur nood
en hai redde heur oet benaauwdeghaid,
20 hai sprak zien woord en muik heur beter,
hai redde heur van t graf dat groaven was.
21 Loat heur de HEER priezen om zien traauw,
om zien wonderdoaden aan mensken doan,
22 loat heur daankovvers brengen,
mit gejubel vertellen van zien doaden.
23 Gounent voarden mit schepen op zee,
dreven handel over t wotter,
24 zai zagen zulm wat de HEER doan haar,
zien wonderdoaden in de daipte.
25 Op zien woord stook störm op,
dij juig golven omhoog.
26 Zai vlogen hoog in lucht en zonken daip in zee,
zai ruiken haildaal oetstuur,
27 zai laipen enter en twenter as n doene kerel,
aal heur wieshaid was in toeze.
28 Dou raipen zai aan de HEER in heur nood -
hai huil heur tou benaauwdeghaid oet,
29 hai brochde störm tou swiegen,
golven tou bedoaren.
30 Zai wazzen blied mit t blakke wotter,
hai laaidde heur noar hoaven dij zai zöchten.
31 Loat heur de HEER priezen om zien traauw,
om zien wonderdoaden aan mensken doan,
32 hoog van hom opgeven as t volk bie mekoar is,
hom priezen maank road van oldsten.
33 Van revieren moakt hai woestijn,
van wèllen dörsteg laand,
34 hai moakt vruchtboar laand tou zoltgrond
om minneghaid van mensken dij doar wonen.
35 Hai moakt woestijn tou poul vol wotter,
oetdreugd laand tou wèllen.
36 Lu dij honger hebben, let hai doar wonen,
zai stichten n stad om te wonen,
37 zai zaaien t laand en moaken droevetoenen
dij vruchten opbrengen.
38 Hai zegent heur en heur tal nemt slim tou,
hai let heur vij nait mindern.
39 Gounent mindern en goan krom
onder drok van kommer en ellèn.
40 Hai stört verachten over grode lu,
dut heur dwoalen in wildernis zunder weg,
41 mor hai woart aarme lu veur verdrokken,
moakt heur hoesholdens as koppels schoapen.
42 Oprechte lu zain t en binnen blied,
ale onrecht holdt mond stief dicht.
43 Wèl wies is, mout dit aal bewoaren
dat dij acht geven zel op traauw van de HEER.
108
n Laid, n psaalm van David.
2 Mien haart wait wat of t wil, o God,
zingen wil ik en speulen, dat is t wat ik wil.
3 Wakker worden, haarp en citer,
ik wil t mörgenrood veurndag zingen.
4 Ik zel joe priezen, HEER, maank volken,
veur joe speulen maank noatsies.
5 Want hoger nog as hemel is joen gunst,
joen traauw aingoal aan wolken tou.
6 Hoger, God, as hemel mout ie tronen,
wereldwied joen glorie wonen.
7 Dat joen beminden vrijhaid vinden,
mout joen rechterhaand heur redden.
Dou mie antwoord!
8 God het sproken in zien haailegdom:
"Zingend zel ik Sichem verdailen,
vlakte van Sukkot verkoaveln.
9 Van mie is Gilead, Manasse is mienent,
Efraïm is mien staarke börg,
Juda is mien heersersstaf.
10 Moäb is mien waskoem,
op Edom smiet ik mien schoug.
Mien schraiw klinkt over Filistea."
11 Wèl brengt mie noar verstaarkte stad,
wèl laaidt mie aan Edom tou?
12 God, heb ie ons nait verstöt,
goa ie nait mit in ons leger?
13 Geef ons hulp tou benaauwdhaid oet,
want verlözzen van mensken het gain nut.
14 Mit God kin we ons verweren,
hai zet ons vijand vout op nek.
109
Veur meziekmeester. Van David, n psaalm.
God, dij ik pries, wees nait doof,
2 omreden n goddeloze en bedraigelke mond
doun ze tegen mie open,
ze proaten leugentoal tegen mie,
3 woorden van hoat omsingeln mie,
zai bestrieden mie zunder reden.
4 Veur laifde krieg ik vijandschop weerom,
ain en aal gebed bin ik.
5 Zai doun mie kwoad in stee van goud,
geven hoat in stee van mien laifde.
6 Loat n schurk over hom oordailen,
loat aankloager aan zien rechterhaand stoan.
7 Veur t gericht zel hai as schurk hèngoan,
loat zien beden as zunde rekend worden.
8 Loat zien levensdoagen betuun wezen,
loat aandern zien amt overnemen.
9 loat zien kinder wezen worden,
zien vraauw wedevraauw.
10 Loat zien kinder omswinders worden en schooiers,
votjagd oet heur olde kwinten,
11 loat oetzoeger beslag leggen op zien haile boudel,
loat vremden zien bezit ofhandeg moaken.
12 Loat ter nait ain wezen dij hom traauw blift,
loat ter nait ain wezen dij zien weeskinder genoadeg is,
13 loat zien noageslacht ombrocht worden,
in t volgende geslacht heur noam oetveegd.
14 Loat zunde van zien veurvoaders bie de HEER in gedachten blieven,
zien moekes misstap nait oetveegd worden,
15 loat dij aingoal de HEER veur ogen stoan
en loat hom herinnern aan heur op eerde oetreuden.
16 Hai het ter ja nait aan docht om goud te doun,
mor dij in ellèn zat, aarm was of roadeloos,
zat hai achterheer tot dood aan tou.
17 Hai huil van vervluiken: loat hom t overkommen,
zegen geven wol hai nait:
loat hom dij nait kriegen kinnen.
18 Hai sluig de vluik as n mantel om zok tou,
loat dij as wotter in zien inholten kommen,
as eulie in zien bonken,
19 loat dij veur hom wezen as n klaid om zok tou
en as n raim dij hai aaltied om het.
20 Loat dit t loon wezen veur mien beloagers,
van lu dij kwoad van mie spreken.
21 Mor ie, HEER, o Heer, dou mit mie wat paast bie joen noam,
joen gunst is goud, red mie!
22 Ik bin ja ellèndeg en aarm,
t haart is mie deurboord.
23 As n schaar dij laanger wordt, goa ik verbie,
ik wor ofschud as n haimerke,
24 knijen knikken mie van t vasten,
k bin moager tot aan bonken tou.
25 Mensken scheren mie gek aan,
schudkoppen as ze mie zain.
26 Help mie, HEER, mien God,
joen gunst is goud,
27 dat zai waiten dat dit joen haand is,
ie, HEER, hebben t doan.
28 Zai maggen den vervluiken, mor ie zellen zegen geven,
zai maggen in t èn kommen, mor zellen beschoamd worden -
joen knecht verheugt zok.
29 Loat mien aankloagers mit oneer bekled wezen,
mantel van schaande om heur tou kriegen.
30 Ik zel de HEER haardop priezen,
middenmaank mensken hom lofzingen.
31 Omreden hai staait aan rechterhaand van aarme lu
om heur te redden van dij heur veroordailen.
110
Van David, n psaalm.
Dit is t wat de HEER tegen mien heer zee:
"Goa zitten aan mien rechterhaand,
totdat ik dien vijanden hènzet heb
as n voutenbankje veur dien vouten."
2 De HEER stekt dien machtege staf
tou Sion oet:
heers middenmaank dien vijanden.
3 Dien volk is gewilleg as t leger opkommen mout.
Mit t haaileg feestklaid aan komt t jonkgoud
veur die veurndag as daauw bie t rodoagen.
4 De HEER het sworen, en t zel hom nait muiten:
"Doe bist priester in der aiweghaid,
net as Melchisedek."
5 De Heer staait aan dien rechterhaand,
op dag van zien grammiedeghaid slagt hai keunenks aan stokken.
6 Hai sprekt recht veur haaidense volken,
t ligt vol lieken, kopstukken slagt e aan stokken,
in t wiede veld.
7 Hai drinkt onderwegens oet n beek,
doarom krigt hai rug weer recht.
111
Halleluja!
Ik pries de HEER mit mien haile haart
in kring van oprechte lu, van gemainte.
2 Groot binnen doaden van de HEER,
muite weerd om noa te goan veur wèl der nocht aan hebben.
3 Zien waark is verheven en prachteg,
zien gerechteghaid holdt veur aaltied stand.
4 Zien wonderdoaden let hai gedenken,
genoadeg en goudgunsteg is de HEER.
5 Dij hom vrezen, geft hai heur gerak,
hai denkt veur aiweg om zien verbond.
6 Zien krachtege doaden meldde hai aan zien volk
mit t geven van t aarfdail van t haaidenvolk.
7 Woarhaid en recht binnen t waark van zien handen,
betraauwboar aal wat hai bestelt,
8 t staait vaast veur aiweg en aaltied,
eerlieks en rechtschoapen volbrocht.
9 Zien volk het hai verlözzen brocht,
veur aiweg zien verbond oplegd.
Haaileg en geducht is zien noam.
10 t Eerste begun van wieshaid is ontzag veur de HEER,
wèl dat dut, het n goud inzicht.
Zien lof holdt stand, veur aaltied.
112
Halleluja!
Gelokkeg is man dij de HEER vreest,
dij slim wies is mit zien geboden.
2 Zien noazoaten zellen staark wezen in t laand,
t rechtschoapen geslacht zel zegend worden.
3 Kaptoal en riekdom binnen in zien hoes,
zien gerechteghaid blift aaltied gelden.
4 t Doagt in t duustern veur rechtschoapen lu,
genoadeg, barmhaarteg en rechtveerdeg.
5 Goud is man, dij genoade gelden let en oetlaint,
hai dut zien zoaken zo as t heurt.
6 Joa, in der aiweghaid zel hai nait overswikken,
tot in der aiweghaid zel men waiten van zien rechtveerdeghaid.
7 n Minne tieden deert hom nait,
standvasteg is zien haart, vol vertraauwen op de HEER.
8 Onwrikboar is zien haart, hai is nait baang
as hai op zien tegenstanders deelkikt.
9 Hai geft mit rije haand aan dij verlet hebben,
zien gerechteghaid blift aaltied gelden,
zien hoorn zel mit eren verheven wezen.
10 Goddeloze zel t zain en vranterg worden,
hai knaarst mit koezen en wordt seupel,
wat goddelozen begeren, zel vergoan.
113
Halleluja!
Pries, knechten van de HEER,
pries de noam van de HEER.
2 De HEER zien noam zel zegend wezen,
nou en in der aiweghaid.
3 Van woar zun opkomt, tot woar zun ondergaait
is de noam van de HEER te priezen.
4 Verheven boven ale volken is de HEER,
verheven boven hemel is zien eer.
5 Wèl is de HEER geliek, ons God,
dij hoog woont,
6 dij omdeel kikt
op hemel en eerde?
7 Dij aarm is, helpt hai oet t stof in t èn,
oet t aaskegat omhoog,
8 om dij n stee te geven bie vernoamsten,
vernoamsten van zien volk,
9 dij n onvruchtboare vraauw stee geft
as bliede moeke van kinder.
Halleluja!
114
Dou Israël tou Egypte oetging,
t hoes van Jakob bie t volk mit vremde toal vandoan,
2 is Juda zien haailegdom worden,
Israël t laand, doar hai t veur t zeggen het.
3 Zee dij zag t en week zok,
Jordaan ging roggels achteroet,
4 baargen hupten as rammen,
heuvels as lammer.
5 Wat hest wel, zee, dast wieken dust,
Jordaan, dast roggels achteroet gaaist,
6 baargen, dat ie huppen as rammen
en heuvels as lammer?
7 "Goa daanzen, o eerde, veur t oog van de Heer,
veur t oog van God van Jakob,
8 hai veraandert rots in raaitdob
en vlint in wèl."
115
Geef nait aan ons, o HEER, nait aan ons,
mor aan joen noam, geef eer,
om joen gunst, om joen traauw.
2 Woarom zollen haaidenvolken zeggen:
"Woar holdt dij God van heur toch tou?"
3 Ons God is ja in hemel,
aal wat hai geern wil, dut hai.
4 Heur ofgoden binnen gold en zulver,
waark van menskenhanden.
5 Zai hebben n mond, mor spreken nait,
zai hebben ogen, mor zain nait,
6 zai hebben oren, mor heuren nait,
zai hebben n neus, mor roeken nait.
7 Heur handen tasten nait,
heur vouten lopen nait,
oet heur ströt kriegen ze gain geluud.
8 Dij heur moakt hebben, zellen worden zo as dij ofgoden,
elk dij op heur vertraauwt.
9 Israël, vertraauw op de HEER
- hai is heur hulp en heur schild -
10 hoes van Aäron, vertraauw op de HEER
- hai is heur hulp en heur schild -
11 aal dij tegen de HEER opzain, vertraauw op de HEER
- hai is heur hulp en heur schild.
12 De HEER het aan ons docht,
hai zel zien zegen geven
aan t hoes van Israël,
hai zel zien zegen geven aan t hoes van Aäron,
13 hai zel zien zegen geven aan mensken dij tegen de HEER opzain,
aan lutjen en aan groten.
14 Loat de HEER joe tounemen loaten in tal,
joe en joen kinder.
15 Ie binnen zegend deur de HEER,
moaker van hemel en eerde.
16 Hemel is hemel van de HEER,
eerde het hai aan menskenkinder geven.
17 Nait dij dood binnen, zellen de HEER priezen,
gainent van dijent dij ofdoald binnen noar stilte,
18 mor wie, wie priezen de HEER,
van nou òf aan tot in der aiweghaid.
Halleluja!
116
Ik heb de HEER laif,
want hai het mie smeken heurd,
2 hai het zok noar mie overbogen om te lustern,
doarom zel ik hom aanroupen, aal mien levensdoagen.
3 Deur koorden van dood was ik bonden,
benaauwdeghaid van t dodenriek haar mie overvalen,
nood en kommer heb ik ondervonden.
4 Mor ik raip de HEER zien noam aan:
"Och HEER, red mien levent!"
5 Genoadeg is de HEER en rechtveerdeg,
ons God is ain dij zok ontfaarmt,
6 ainvoudege lu bewoart de HEER,
ik bin aarmzoaleg, mor hai het mie red.
7 Kom weer tou rust, zeg ik tegen miezulm,
de HEER het ja goud veur die west.
8 Joa, mien levent heb ie woard veur dood,
mien ogen veur troanen,
mien vouten veur stroekeln.
9 Ik verkeer veur t oog van de HEER
in t laand van dij leven.
10 Ik huil t geleuf, al zee ik ook:
"Ik zit in neerloag."
11 Ik zee, dou ik oet benaauwdens votrunde:
"Ale mensken binnen leugenbaisten!"
12 Hou kin ik de HEER vergelden
ale weldoaden dij hai mie bewezen het?
13 Beker van t haail zel ik omhoog holden,
noam van de HEER zel ik aanroupen!
14 Wat ik de HEER beloofd heb, zel ik doun
veur t oog van hail zien volk.
15 Kostboar is in ogen van de HEER
de dood van dij hom dainen.
16 Och HEER, echt woar, ik bin joen knecht,
ik bin joen knecht, zeun van joen dainstmaaid:
ie hebben mien ketten lösmoakt.
17 Aan joe zel ik n daankovver brengen.
Noam van de HEER zel ik aanroupen,
18 wat ik de HEER beloofd heb, zel ik doun
veur t oog van hail zien volk,
19 in veurhoven van t hoes van de HEER,
in dien midden, o Jeruzalem!
Halleluja!
117
Pries de HEER, ale volken,
pries hom, ale noatsies,
2 machteg is zien gunst over ons,
traauw van de HEER geldt veur aaltied.
Halleluja!
118
Pries de HEER, want hai is goud,
joa, aiweg geldt zien gunst.
2 Loat Israël toch zeggen:
"Veur aiweg geldt zien gunst" -
3 loat t hoes van Aäron toch zeggen:
"Veur aiweg geldt zien gunst" -
4 loat heur dij de HEER vrezen toch zeggen:
"Veur aiweg geldt zien gunst."
5 Dou ik t benaauwd haar, heb ik de HEER aanroupen.
Hai gaf mie antwoord, de HEER, t wer mie roem om t haart.
6 De HEER is mit mie, ik bin nait baang,
wat zol n mensk mie doun?
7 De HEER is mit mie, joa, hai helpt mie,
en ik, ik kiek op mien hoaters deel.
8 t Is beter bie de HEER te schoelen
as op mensken te vertraauwen.
9 t Is beter bie de HEER te schoelen
as op grootlu te vertraauwen.
10 Ale volken stonden om mie tou:
- in noam van de HEER haauw ik ter op -
11 van aal kanten stonden ze om mie tou:
- in noam van de HEER haauw ik ter op -
12 ze vlogen om mie tou as iemen,
mor as vuur van schìnzen binnen ze oetgoan:
- in noam van de HEER haauw ik ter op.
13 Joa, ie stötten mie dat ik valen zol,
mor de HEER het mie hulpen.
14 Mien kracht en mien laid is de HEER,
hai het mie red.
15 Men heurt t joechaaien van bevrijden
in tènten van rechtveerdegen:
rechterhaand van de HEER dut krachtege doaden,
16 rechterhaand van de HEER wordt heven,
rechterhaand van de HEER dut dappere doaden.
17 Ik zel nait staarven, mor leven
en vertellen van de doaden van de HEER,
18 joa, de HEER het mie laaiterd,
mor aan dood het hai mie nait priesgeven.
19 Dou poorten van gerechteghaid veur mie open,
ik wil der deur, ik wil de HEER priezen.
20 Dizze poort is de HEER zienent,
rechtveerdege lu maggen der tou inkommen.
21 Ik wil joe priezen, omdat ie mie antwoord geven hebben
en mie bevrijd hebben.
22 Stain dij baauwers ofkeurd haren,
is houkstain worden.
23 Dat is zo kommen deur de HEER,
t is wonderliek in ons ogen.
24 Dit is de dag dij de HEER moakt het,
loat ons joechaaien en ons nocht aan hom hebben.
25 O HEER, red ons toch,
moak dat t ons goud gaait.
26 Zegend is dij komt oet noam van de HEER.
Wie zegen joe oet t hoes van de HEER.
27 De HEER is God en hai geft ons licht.
Tuug t feest op mit twiegen,
tot aan hoorns van t altoar tou.
28 Mien God bin ie, ik wil joe priezen,
mien God wil ik verhogen.
29 Pries de HEER, want hai is goud,
joa, veur aiweg geldt zien gunst.
119
Gelokkeg binnen dijent, dij goud en geef deur t levent goan,
dij doun noar t onderricht van de HEER,
2 gelokkeg dij zien aanwies in acht nemen,
dij hom zuiken mit heur haile haart,
3 dij ook gain verkeerds ommaans hebben,
mor op zien wegen goan.
4 Iezulm hebben joen odders geven
om dij noa te kommen.
5 Och, wazzen mien wegen mor wis
om mie aan joen aanwies te holden,
6 den huif ik mie nait te schoamen
as ik zai noar joen geboden.
7 Ik zel joe priezen mit n eerlieks gemoud
as ik joen rechtveerdege regels leer.
8 Joen veurschriften, doar hol ik mie aan -
loat mie nait haildaal allenneg stoan.
*
9 Hou kin ain dij jonk is zien pad zuver holden?
Deur te leven noar joen woord.
10 Ik zuik joe mit mien haile haart,
loat mie nait van joen geboden ofdwoalen.
11 Joen woord bewoar ik in mien haart,
om nait tegen joe te zundegen.
12 Lof komt joe tou, o HEER,
leer mie joen veurschriften.
13 Ale veurschriften dij iezulm zegd hebben,
heb ik deurverteld.
14 Mit t pad dat joen getugenizzen wiezen,
bin ik blieder as mit ale riekdom.
15 Joen odders wil ik overdenken,
op joen wegen acht geven.
16 Ik vernuver mie mit joen veurschriften,
joen woorden vergeet ik nait.
*
17 Beloon joen knecht,
loat hom leven en joen woord bewoaren.
18 Dou mie ogen open,
den kin ik t wonderboarlieke van joen onderricht aanschaauwen.
19 Ik bin n vremde op eerde,
hol joen geboden nait bezied veur mie.
20 Mien ziel wordt verteerd,
k verlang ja aalaan noar joen rechtsregels.
21 Ie draaigen dij vervlökte, domdrieste lu
dij van joen geboden ofdwoalen.
22 Moak mie vrij van wat mie drokt, spot en schaande,
want ik neem joen aanwies in acht.
23 Al zollen vorsten zok deelzetten om over mie te oordailen,
joen knecht overdenkt joen veurschriften.
24 Ik vernuver mie mit joen aanwiezen,
t binnen mien roadgevers ja!
*
25 Mien levent zit aan eerde vastbakt,
loat mie leven op joen woord.
26 Van mien gangen heb ik verteld en ie hebben mie antwoord geven,
geef mie onderricht in joen veurschriften.
27 Loat mie verstoan wat pad of ik op mout om joen bevelen te begriepen,
dat ik joen wonderdoaden overdenk.
28 Mien gaist is glìn wakker van verdrait,
moak mie staark noar joen woord.
29 Hol leugenweg bie mie vot
en bedenk mie rij mit joen onderricht.
30 Weg van vertraauw kais ik,
joen rechtsregels begeer ik.
31 Ik hol stief vaast aan joen getugenizzen,
o HEER, moak mie nait beschoamd.
32 Ik run over weg van joen geboden,
want ie moaken t haart mie roem.
*
33 Geef mie onderricht in weg van joen veurschriften,
dij zel ik den in acht nemen aan t èn tou.
34 Geef mie inzicht om joen onderricht in acht te nemen,
dat mit mien haile haart noa te kommen.
35 Loat mie t pad van joen geboden goan,
want doar heb ik mien nocht aan.
36 Loat mien haart oetgoan noar joen getugenizzen
en nait noar winstbejag.
37 Hol mien ogen òf van t kieken noar wat niks weerd is,
hol mie in leven op joen wegen.
38 Bestendeg joen belofte aan joen knecht,
dij veur joe ontzag hebben wil.
39 Dou schaande weg, doar ik baang veur bin,
joen rechtsregels binnen ja goud.
40 Kiek, ik heb verlet om joen bevelen,
dou mie leven deur joen gerechteghaid.
*
41 Loat joen gunsten noar mie tou kommen, HEER,
en joen haail noar joen woord.
42 Dij mie beschimpt, heb ik weerwoord veur,
ik vertraauw ja op joen woord.
43 Loat mien woorden bie de woarhaid blieven,
joen veurschriften, doar longer ik noar.
44 Joen onderricht, doar wil ik mie aan holden,
veur aiweg en aaid.
45 Den krieg ik roem boan,
want ik vroag om joen odders.
46 Joen aanwies, wil ik bie keunenks over spreken,
ik zel nait beschoamd oetkommen.
47 Ik vernuver mie mit joen geboden
dij mie laif binnen.
48 Ik steek mien handen oet noar joen geboden
dij mie laif binnen.
Ik wil joen aanwies overdenken.
*
49 Hol in gedachten wat ie joen knecht zegd hebben,
want doar heb ie mie hoop mit geven.
50 Wat mie troost in mien ellèn,
is dat joen woord mie in leven holdt.
51 Hou of domdrieste lu mie ook bespot hebben,
ik bin nait ofweken van joen onderricht.
52 Denk ik aan joen rechtsregels dij van aiweghaid binnen,
HEER, den wor ik troost.
53 Ik bin vergrèld om goddelozen
dij joen onderricht verloaten.
54 Joen inzettens binnen mie as n lusteg laid
in t hoes doar ik as vremde wonen mag.
55 Ik denk bie naacht aan joen noam, o HEER,
en ik bewoar joen onderricht.
56 Dat is mie aigen worden,
omdat ik joen bevelen in acht neem.
*
57 t Is mien toak, HEER, heb ik zegd,
joen woorden te bewoaren.
58 Mit mien haile haart stem ik joe mild,
wees mie genoadeg noar joen woord.
59 Ik denk noa over mien wegen
en wil op mien stappen weeromkommen, noar joen aanwies.
60 Ik hoast mie, ik zoes nait om,
om joen geboden noa te kommen.
61 Goddelozen hebben mie kneveld,
mor joen onderricht vergeet ik nait.
62 Midden in naacht kom ik ter òf om joe te priezen
om joen rechtveerdege regels.
63 Ik heur bie lu dij ontzag veur joe hebben
bie lu dij doun wat ie bestellen.
64 Joen traauw is wereld vol van, HEER,
leer mie joen veurschriften.
*
65 Ie hebben goud doan aan joen knecht, HEER,
noar joen woorden.
66 Geef mie wait van t goie en loat mie onderschaaiden,
want in joen geboden heb ik vertraauwen.
67 Veur ik mie boegen mos, was ik op biesterboan,
mor nou dou ik noar joen woord.
68 Goud bin ie en goud doun ie,
leer mie joen veurschriften.
69 Domdriesten maggen mie mit leugens begleren,
mor ik hol mie van haarten geern aan joen odders,
70 heur haarten zitten dicht van vet,
mor aan joen onderricht heb ik mien nocht.
71 t Was goud veur mie dat ik vernederd wer,
ik mos joen veurschriften ja leren.
72 Joen onderricht is beter veur mie
as honderddoezend gold- of zulverstokken.
*
73 Joen handen hebben mie moakt en te plak zet,
moak mie begriepsoam, dat ik joen geboden leer.
74 Dij ontzag veur joe hebben, zellen blied wezen as ze mie zain,
want ik longer noar joen woord.
75 t Wer mie kloar, HEER,
dat joen regels rechtveerdeg binnen,
en dat ie mie oet goudens vernederd hebben.
76 Loat joen traauw mie tou troost wezen,
noar t woord dat ie joen knecht geven hebben.
77 Wil joe over mie ontfaarmen, dat ik leven blief,
want aan joen onderricht heb ik mien nocht.
78 Domdrieste lu mouten zok schoamen,
zai hebben mie zunder reden op biesterboan brocht;
ik overdenk joen odders.
79 Dij ontzag veur joe hebben en dij joen aanwies in acht nemen,
zellen noar mie tou kommen.
80 Loat mien haart toch goud en geef wezen in t holden van joen veurschriften,
den huif ik mie nait schoamen.
*
81 Mien ziel longert noar joen haail,
op joen woord wacht ik.
82 Mien ogen verlangen noar joen belofte,
zai zeggen: "Wanneer zel ie mie troosten?"
83 Want al bin ik as n leren zak in rook,
joen aanwies heb ik nait vergeten.
84 Houveul doagen zel joen knecht nog beleven,
wanneer zel ie mien achtervolgers berechten?
85 Domdrieste lu hebben vaalkoelen veur mie groaven,
lu dij nait leven noar joen onderricht.
86 Aal joen geboden binnen betraauwboar,
zunder reden zitten ze achter mie heer - help mie!
87 Zai haren op eerde sikkom n èn moakt aan mien levent,
mor ik heb joen odders nait vergeten.
88 Loat mie leven van joen traauw,
den hol ik mie aan joen aanwies.
*
89 Veur aiweg, HEER,
staait joen woord vaast in hemel.
90 Van older op older blift joen traauw,
eerde het van joe vasteghaid kregen.
91 Zai bestoan noar joen rechtsregels tot aan vandoag tou,
zai stoan aalmoal in joen dainst.
92 Haar ik gain wil had aan joen onderricht,
den was ik in ellèn vergoan.
93 Joen odders zel ik nooit en te nimmer vergeten,
doar hol ie mie ja deur in leven.
94 Ik bin joenent, help mie,
want ik vroag om joen odders.
95 Goddelozen loeren op mie om mie te vergraimen,
joen aanwies, doar heb ik mien verstand bie.
96 Ik zag, dat aan ale dingen n èn komt,
mor joen gebod het gain èn of swet.
*
97 Wat hol ik van joen onderricht,
ik bin der haile dag mit aan gaang.
98 Deur joen geboden, dij in der aiweghaid binnen,
bin ik wiezer as mien vijanden.
99 Ik heb meer inzicht as aal mien leermeesters,
want joen aanwies denk ik over noa..
100 Ik heb meer inzicht as oldsten,
omreden ik hol mie aan joen odders.
101 Ik woar mien vout veur ale minne poaden,
om joen woord te bewoaren.
102 Van joen rechtsregels wiek ik nait òf,
want ie onderrichten mie.
103 Wat is joen woord zuit veur mien verhemelte,
meer as hunneg veur mien mond.
104 Deur joen opdrachten kreeg ik inzicht,
doarom hoat ik elk leugenpad.
*
105 n Laamp veur mien vout is joen woord,
n licht op mien pad.
106 Ik heb sworen, en dat zel ik gestand doun,
om joen rechtveerdege regels te bewoaren.
107 Ik wer slim vernederd, HEER,
hol mie in leven noar joen woord.
108 Loat ovvers van mien mond dij ik vrijwilleg breng,
joe mooi tou wezen, HEER, en leer mie joen rechtsregels.
109 Ik bin aalaan in gevoar,
mor joen onderricht vergeet ik nait.
110 Goddelozen hebben mie n vaalstrik zet,
mor van joen bevelen dwoal ik nait òf.
111 Ik heb mie joen getugenizzen veur aaltied touaigend,
dat joa, mien haart springt op van bliedschop.
112 Ik heb mien haart noar joe toukeerd
om joen aanwies te volgen,
veur aiweg, aan t èn tou.
*
113 Ik hoat haalfslachtege lu,
mor ik hol van joen onderricht.
114 Ie binnen mien schoelstee en mien schild,
ik hoop op joen woord.
115 Wiek joe, deugennaiten,
dat ik geboden van mien God bewoar.
116 Hol mie in t èn noar joen belofte, dat ik leven kin,
loat mie nait beschoamd worden om mien hoop.
117 Steun ie, den zel ik red worden,
aingoal mien nocht hebben aan joen aanwies.
118 Ie zetten ale lu aan zied dij ofdwoalen van joen veurschriften,
heur bedrog is ja leugenachteg.
119 Ale goddelozen op eerde doun ie vot as schoem,
doarom hol ik mie aan joen getugenizzen.
120 Griezel laip mie over de graauwel van schrik veur joe,
joen oordailen wer ik kèl van in hoed.
*
121 Ik dou recht en gerechteghaid,
geef mie nait over aan mien onderdrokkers.
122 Stoa der börg veur dat joen knecht t goudgaait,
loat domdrieste lu mie nait verdrokken.
123 Mien ogen longern noar joen haail,
noar t woord van joen rechtveerdeghaid.
124 Dou mit joen knecht noar joen traauw,
leer mie joen veurschriften.
125 Joen knecht bin ik, geef mie inzicht,
want ik wil joen getugenizzen kennen.
126 t Is tied veur de HEER dat e wat dut,
ze hebben joen onderricht aan zied zet.
127 Mor ik hol van joen geboden,
meer as van gold, van zuver gold.
128 Doarom bin ik mit joen odders op t goie pad,
elk leugenpad heb ik hoat.
*
129 Wonderboar binnen joen getugenizzen,
doarom bewoar ik dij.
130 t Opengoan van joen woorden geft licht,
dij onkundeg is wordt ter wies van.
131 Ik dou mien mond wiedopen van verlangst,
want ik longer noar joen geboden.
132 Keer joe om noar mie tou en wees mie genoadeg,
net as ie aaltied doun veur dij joe laifhebben.
133 Geef mie n vaaste tred noar joen woord,
loat gain enkeld onrecht heersen over mie,
134 verlös mie oet verdrokken van mensken,
dat ik mie aan joen odders hol.
135 Loat joen aangezicht lichten over joen knecht,
leer mie joen veurschriften.
136 Troanen stromen mie over wangen,
omreden lu zok nait aan joen onderricht holden.
*
137 Rechtveerdeg bin ie, HEER,
rechtschoapen binnen joen rechtsregels.
138 Ie hebben in rechtveerdeghaid joen aanwies geven
en in grode traauw.
139 Deur mien iever bin ik opbraand,
omdat mien tegenstanders joen woorden vergeten.
140 Joen woord is deurhèn zuver,
joen knecht is der slim wies mit.
141 Ik bin nait in reken en ik wor veracht,
mor joen odders vergeet ik nait.
142 Joen rechtveerdeghaid is aiwege gerechteghaid,
joen onderricht is traauw.
143 Nood en benaauwdens heb ik onder te lieden,
mor joen geboden heb ik wil aan.
144 Joen getugenizzen binnen veur aiweg rechtveerdeg,
geef mie inzicht, den zel ik leven.
*
145 Mit mien haile haart raip ik,
geef antwoord, HEER,
loat mie joen veurschriften doun.
146 Ik raip noar joe, red mie,
den zel ik joen getugenizzen bewoaren.
147 Dou t amper licht was, raip ik om hulp,
op joen woord wacht ik.
148 Dou dag al om was, was ik nog dounde
om joen woord te overdenken.
149 Heur mien stem, noar joen gunst.
O HEER, moak mie levend, noar joen rechtsregels.
150 Dij zok schaandelk gedroagen binnen stoef bie,
zai blieven vèr van joen onderricht.
151 Stoef bie stoan ie, o HEER,
aal joen geboden binnen betraauwboar.
152 Van aleer heb ik wait van joen getugenizzen,
veur aiweg heb ie dij vastlegd.
*
153 Zai mien ellèn en red mie,
want joen onderricht heb ik nait vergeten.
154 Beplaait mien zoak en verlös mie,
hol mie in leven noar joen woord.
155 t Haail is wiedvot van goddelozen,
want zai vroagen nait noar joen veurschriften.
156 Joen barmhaarteghaid is groot, o HEER,
hol mie in leven noar joen rechtsregels.
157 Talriek binnen dij achter mie heerzitten en mie in kniep zetten,
mor ik wiek nait òf van joen aanwiezens.
158 Ik zag ontraauwe lu en vuilde verachten,
want zai hebben joen woord nait bewoard.
159 Kiek, hou wies ik bin mit joen odders, HEER,
hol mie in leven noar joen gunst.
160 t Wezen van joen woord is woarhaid,
elke rechtveerdege rechtsregel geldt veur aiweg.
*
161 Vorsten zatten zunder reden achter mie heer,
mor t binnen joen woorden doar mie t haart van trilt.
162 Ik bin blied om joen woord,
net as ain dij n grode schat vindt.
163 Bedrog hoat ik, ik mout ter niks van hebben,
joen onderricht, doar hol ik van.
164 Zeuven moal op n dag pries ik joe
om joen rechtveerdege regels.
165 Dij joen onderricht laifhebben, leven in vree,
der is gain stroekelblok veur heur.
166 Ik hoop op joen haail, o HEER,
ik dou wat ie bestellen.
167 Mien ziel bewoart joen getugenizzen,
ik bin der slim wies mit.
168 Ik bewoar joen bevelen en joen getugenizzen,
want aal mien wegen heb ie zicht op.
*
169 Loat mien roupen aan joe tou kommen, HEER,
geef mie inzicht noar joen woord,
170 loat mien smeken bie joe aankommen,
red mie noar joen woord.
171 Loaten mien lippen overlopen van lof,
want ie leren mie joen veurschriften,
172 loat mien tong joen woorden zeggen,
want aal joen geboden binnen rechtveerdeg.
173 Loat joen haand mie helpen,
want ik kais veur joen odders.
174 Noar joen haail longer ik, o HEER,
aan joen onderricht heb ik mien nocht.
175 Loat mie leven en joe priezen,
loaten joen rechtsregels mie helpen.
176 Ik dwoalde om as n verloren laam.
Zuik joen knecht,
want joen geboden heb ik nait vergeten.
120
Bedevoartslaid.
De HEER heb ik aanroupen in mien nood,
hai het mie antwoord geven.
2 O HEER, red mie
van lip dij lugt,
van tong dij bedrogt.
3 Doe tong, dij bedrogt,
wat zel hai die geven,
wat ter nog bie doun?
4 Aanschaarpte pielen van n held,
glìnne kolen van brem!
5 O wai, dat ik as vremde touhol in Mesech,
bie tènten woon van Kedar.
6 Te laank woon ik al
maank lu dij vree hoaten.
7 Ik bin vree zulm,
mor as ik wat zeg, is t oorlog!
121
Bedevoartslaid.
Ik sloag mien ogen op noar baargen,
woar zel mien hulp vandoan kommen?
2 Mien hulp komt van de HEER,
dij hemel en eerde moakt het.
3 Loat hai nait toustoan dat dien vout verswikt,
loat dien bewoarder nait slumern.
4 Nee, bewoarder van Israël
slumert nait
of slept nait.
5 De HEER is dien bewoarder,
De HEER is dien schaar
op dien rechterhaand:
6 overdag zel zun die nait steken
en moan bie naacht nait.
7 De HEER zel die veur ale kwoad bewoaren,
hai zel dien ziel bewoaren,
8 de HEER zel dien goan
en dien kommen bewoaren,
van nou òf aan tot in aiweghaid tou.
122
Bedevoartslaid van David.
k Was blied dou ze tegen mie zeden:
"Loat wie noar t hoes van de HEER goan."
2 Ons vouten stoan
in dien poorten, Jeruzalem.
3 Jeruzalem is baauwd as n stad,
en moakt tou ain gehail,
4 doar stammen noar tou trekken,
stammen van de HEER.
t Is veurschrift veur Israël
om noam van de HEER te priezen.
5 Doar stoan rechterstoulen ja,
tronen van t hoes van David.
6 Vroag om vree veur Jeruzalem:
"Dat rust hebben dij van die holden,
7 dat vree touholdt binnen dien muren,
rust in dien börgen."
8 Om mien bruiers en mien vrunden
wil ik zeggen: "Vree veur die!"
9 Om t hoes van de HEER, ons God,
wil ik t beste veur die zuiken.
123
Bedevoartslaid.
Noar joe, dij in hemel troont,
sloag ik mien ogen op,
2 joa, zo as ogen van knechten
noar haand van heur boas,
zo as ogen van dainstmaaid
noar haand van heur mevraauw,
zo richt wie t oog
op de HEER, ons God,
totdat hai ons genoadeg is.
3 Wees ons genoadeg, HEER, wees ons genoadeg,
want wie binnen meer as zat van t verachten.
4 Meer as zat bin wie van spot van lu
dij zo wis binnen van zokzulm,
t verachten van lu dij hoogmoudeg binnen.
124
Bedevoartslaid van David.
As de HEER t nait west haar, dij der veur ons was,
- mag Israël wel zeggen -
2 as t de HEER nait west haar, dij der veur ons was,
dou mensken ons haalfweg kwammen,
3 den haren ze ons leventeg verslonden,
dou zai zo glìn werden op ons.
4 Den haren wotterstromen ons votspould,
was wilde beek over ons hèngoan,
5 den was vloudgolf
haildaal over ons hèngoan.
6 Te priezen is de HEER dij ons nait
overgaf aan heur verniende tanden,
7 wie hebben t overleefd as n vogel
dij ontsnapt is aan t klapnet van vogelvangers,
t net is scheurd en wie,
wie binnen ontkommen.
8 Ons hulp is in noam van de HEER
dij hemel en eerde moakt het.
125
Bedevoartslaid.
Dij op de HEER vertraauwen, binnen as baarg Sion
dij nait wankelt, mor staait veur aaid.
2 Om Jeruzalem tou stoan baargen,
zo staait de HEER om zien volk tou,
van nou aan tot in aiweghaid.
3 Want heersersstaf van t kwoad zel nait rusten blieven
op t aarfdail van rechtveerdegen,
dat rechtveerdegen heur handen nait oetsteken
noar onrechtveerdeghaid.
4 Dou goud, HEER, aan dij goud doun,
aan lu dij oprecht binnen.
5 Mor dij kronkelpoaden insloagen,
zokkent let de HEER goan, mit lu dij minne dingen doun.
Vree over Israël!
126
Bedevoartslaid.
Dou de HEER n keer brochde in gevangenschop van Sion,
was t net of dreumden wie,
2 ons mond was ain en aal laag,
ons tong bloots bliedschop.
Dou zeden ze bie haaidenvolken:
"De HEER het grode dingen doan mit dizze lu."
3 Joa, de HEER het grode dingen mit ons doan,
wie wazzen deurhèn blied.
4 HEER, breng n keer in ons gevangenschop,
n keer as in beken in t Zuderlaand.
5 Dij mit troanen zaaien
zellen zingen bie t zichten.
6 Hai gaait mit verdrait
dij zoadbak dragt,
mor hai komt zingend weerom
as hai schoven dragt.
127
Bedevoartslaid van Salomo.
As de HEER t hoes nait baauwt,
den is t geschrip van timmerlu vergees;
as de HEER stad nait bewoart,
vergees is den t woaken van wachtslu.
2 t Is vergees,
as ie vroug opstoan
loat opblieven,
t stoer verdainde brood eten:
dij hai laifhet, krigt t van hom in sloap -
3 Kiek, zeuns binnen t aarfdail van de HEER,
kinder kriegen is zien belonen.
4 Net as pielen in haand van n held,
zo binnen zeuns van joen jonge joaren.
5 Gelokkeg man
dij zien pielkoker
doar vol mit moakt.
Zai zellen nait veur schut stoan
as zai in poort heur vijanden te woord stoan.
128
Bedevoartslaid.
Gelokkeg elk dij ontzag het veur de HEER,
dij op zien wegen gaait,
2 magst eten wat dien handen opsmeten hebben,
bist gelokkeg en t gaait goud mit die,
3 dien vraauw is net as n vruchtboare wienstòk
in dien hoes,
dien kinder, om toavel tou,
binnen as olievetoekjes.
4 Nou den! Zo wordt ain zegend
dij ontzag het veur de HEER.
5 Dat de HEER die zegen mag tou Sion oet,
den zelst aal dien levensdoagen
t gelok van Jeruzalem zain
6 en dien kindskinder!
Vree over Israël!
129
Bedevoartslaid.
1 Van kinds òf aan hebben ze mie slim in t naauw dreven,
- mag Israël wel zeggen -
2 van kinds òf aan hebben ze mie slim in t naauw dreven,
mor ze kregen mie der nait onder.
3 Plougers hebben mien rug plougd,
laange vurgen muiken zai,
4 de HEER is rechtveerdeg,
hai het taauwen van goddelozen stokkendsneden.
5 Zai zellen zok schoamen en zok wieken
aal dij Sion hoaten,
6 zai zellen wezen as gras op t dak
dat al verdreugt veurdat men t oetropt,
7 doar maaier gain haandvol van krigt,
schovenbinder gain aarmvol
8 en verbiegoanders zellen nait zeggen:
"Zegen van de HEER veur joe."
Wie zegen joe in noam van de HEER.
130
Bedevoartslaid.
1 Oet daipte vandoan roup ik joe, o HEER,
2 HEER, heur noar mien stem,
loat joen oren toch acht geven
op mien roupen en smeken.
3 As ie, o HEER, zunde ontholden,
wèl blift den in t èn?
4 Ie waiten ja van vergeven,
zo krigt men veur joe ontzag.
5 Ik wacht op de HEER,
mit haart en ziel wacht ik,
ik longer noar zien woord,
6 mien ziel wacht op de HEER,
meer as wachtslu op mörgen,
wachtslu op mörgen.
7 Verwacht, Israël, de HEER,
hai wait ja van goudgunsteghaid,
van volsloagen verlözzen.
8 Joa, hai zel Israël verlözzen
van aal zien zunden.
131
Bedevoartslaid van David.
Mien haart is nait tröts,
mien ogen binnen nait hoogmoudeg,
ik hol mie nait bezeg mit grode dingen,
nait mit zoaken dij mie te wonderliek binnen.
2 Ik loat mien ziel
tou kaalme rust kommen.
As n beudeltje bie zien moeke,
as dat beudeltje is mien ziel in mie.
3 Israël, hoop op de HEER,
van nou òf aan veur aaltied.
132
Bedevoartslaid.
HEER, denk aan David,
hou of hai zok vernederd het,
2 hou of hai de HEER sworen het,
plechteg beloofd het aan Machtege van Jakob:
3 "Ik zel woarachteg nait in mien woontènt kommen,
woarachteg nait op bèr goan,
4 ik zel mien ogen wis gain sloap gunnen,
gain wenk in ogen kriegen,
5 veur en aleer ik n stee vonden heb veur de HEER,
n woonstee veur Machtege van Jakob."
6 Woar wie van heurd hebben in Efrata,
wat wie vonden hebben in velden van Jaär!
7 Loat wie noar zien woonsteden tou goan,
ons deelboegen veur zien voutenbaank.
8 Kom in t èn, HEER, kom noar joen rustplak tou,
iezulm en joen machtege aark.
9 Loat joen priesters zok klaiden mit gerechteghaid,
loat joen volgelingen joechaaien.
10 Wies, om David, joen knecht,
dijent dij ie zaalfd hebben nait òf.
11 De HEER het David sworen,
en hai komt ter wis nait op weerom:
"Ain van dien bloudaigen zeuns
zet ik op dien troon.
12 As dien zeuns mien verbond bewoaren,
mien getugenizzen, dij ik heur leer,
den zellen ook heur zeuns
veur aaid op dien troon zitten."
13 De HEER het Sion ja oetkozen,
doar wil hai wonen:
14 "Dat is mien rustplak veur aaltied,
hier zel ik wonen, dat is t wat ik wil.
15 Heur etendrinken krigt mien zegen,
dij verlet het, krigt zat brood van mie,
16 heur priesters zel ik klaiden mit haail,
mien volgelingen zellen woarachteg joechaaien.
17 Doar zel ik hoorn veur David wazen loaten,
n laamp kloarmoaken veur dij ik zaalfd heb.
18 Zien vijanden zel ik klaiden mit oneer,
mor zien kroon wordt ain en aal glaans."
133
Bedevoartslaid van David.
Wat is t toch goud en novvelk
as bruiers bie nkander wonen!
2 Net as lekkerroek op kop
dij deeldrupt op board,
op board van Aäron,
en deeldrupt op zien klaid,
3 net as daauw van Hermon òf
dij deeldrupt op baargen van Sion.
Doar geft de HEER zien zegen,
leven tot in aiweghaid.
134
Bedevoartslaid.
Tou, pries de HEER,
ie, ale knechten van de HEER,
dij bie nachten stoan in t hoes van de HEER.
2 Hef joen handen noar t haailegdom tou
en pries de HEER.
3 Mag de HEER die van Sion oet zien zegen geven,
hai dij hemel en eerde moakt het.
135
Pries de HEER!
Pries de noam van de HEER,
pries hom, ie knechten van de HEER,
2 dij stoan in t hoes van de HEER
in veurhoven van t hoes van ons God.
3 Pries de HEER, want hai is goud,
bezing zien noam, dij is ja aangenoam.
4 Joa wis, de HEER het Jakob oetkozen,
Israël as zien aigendom.
5 Joa, ik wait dat de HEER groot is,
dat ons HEER groder is as ale goden.
6 Ales wat de HEER geern wil,
dat dut hai in hemel en op eerde,
in zeeën en in daibe oceoanen.
7 Hai let dampen opkommen van t oetèn van eerde,
hai let t weerlichten en let regen omdeelkommen,
dut wind oet zien veurroadkoamers goan.
8 Hai muik in Egypte ales dood dat eerstgeboren was,
mensken en daaiern,
9 hai stuurde taikens en wonderdoaden
- noar joe tou, Egypte -
tegen farao en aal zienent.
10 Hai versluig verschaaiden volken
en machtege keunenks muik hai dood:
11 Sichon, keunenk van Amorieten,
Og, keunenk van Basan
en ale keunenkrieken van Kanaän.
12 Hai gaf heur laand as aarfdail,
as aarfdail aan Israël, zien volk.
13 HEER, joen noam is in der aiweghaid,
ze hebben t over joe van older op older.
14 Want de HEER dut recht aan zien volk,
hai het t te doun mit dij hom dainen.
15 Ofgoden van aander volken binnen van zulver en van gold,
deur menskenhanden moakt.
16 Ze hebben aal n mond, mor proaten nait,
ze hebben aal ogen, mor zain nait,
17 ze hebben oren, mor heuren nait,
oam in heur mond is ter ook nait.
18 Net as zai zellen heur moakers wezen,
aalmoal dij op heur vertraauwen.
19 Isrelieten, pries de HEER,
priesters, pries de HEER,
20 Levieten, pries de HEER,
dij ontzag hebben veur de HEER, pries de HEER.
21 Te priezen is de HEER op Sion,
hai dij woont in Jeruzalem.
Pries de HEER!
136
Pries de HEER, want hai is goud
- joa, aiweg geldt zien gunst -
2 pries dij ainegste God
- joa, aiweg geldt zien gunst -
3 pries dij ainegste Heer
- joa, aiweg geldt zien gunst -
4 dij grode wonders dut, hai allain
- joa, aiweg geldt zien gunst -
5 dij mit oordail hemel moakt het
- joa, aiweg geldt zien gunst -
6 dij eerde over t wotter legde
- joa, aiweg geldt zien gunst -
7 dij grode lichten moakt het
- joa, aiweg geldt zien gunst -
8 zun dij t overdag veur t zeggen het
- joa, aiweg geldt zien gunst -
9 moan en steerns dij t bie naacht veur t zeggen hebben
- joa, aiweg geldt zien gunst -
10 dij Egypte sluig, in heur eerstgeboren zeuns
- joa, aiweg geldt zien gunst -
11 en Israël oetlaaid het, bie heur vandoan
- joa, aiweg geldt zien gunst -
12 mit staarke haand en mit voest omhoog
- joa, aiweg geldt zien gunst -
13 dij Raaitzee middendeur snee
- joa, aiweg geldt zien gunst -
14 en Israël doar deurhèn goan luit
- joa, aiweg geldt zien gunst -
15 en farao mit zien leger ofschudde, in Raaitzee
- joa, aiweg geldt zien gunst -
16 dij zien volk laaidde in woestijn
- joa, aiweg geldt zien gunst -
17 dij grode keunenks versluig
- joa, aiweg geldt zien gunst -
18 en machtege keunenks doodmuik
- joa, aiweg geldt zien gunst -
19 Sichon, keunenk van Amorieten
- joa, aiweg geldt zien gunst -
20 en Og, keunenk van Basan
- joa, aiweg geldt zien gunst -
21 en heur laand as aarfdail gaf
- joa, aiweg geldt zien gunst -
22 as aarfdail aan Israël, zien knecht
- joa, aiweg geldt zien gunst -
23 dij in ons neerloag aan ons docht
- joa, aiweg geldt zien gunst -
24 en ons vrijmuik van ons vijanden
- joa, aiweg geldt zien gunst -
25 dij brood geft aan aal wat leeft
- joa, aiweg geldt zien gunst -
26 pries de God van hemel
- joa, aiweg geldt zien gunst.
137
Bie stromen van Babel,
doar zat wie,
en wie reerden dou wie aan Sion dochten.
2 Aan de wilgen doar
hongen wie ons citers.
3 Want doar wollen lu dij ons vasthuilen
n laid van ons heuren,
dij ons vraid as sloaven vothoald haren,
vruigen om bliedschop:
"Zing veur ons ain van dij laiden oet Sion!"
4 Hou zol wie ooit
t laid veur de HEER
zingen kinnen op aandermans grond!
5 As ik die vergeten zol, Jeruzalem,
den mag mien rechterhaand mie vergeten.
6 Tong mag mie aan beun van mond zitten blieven,
as ik nait aan die denken zol,
as ik Jeruzalem nait moaken zol
tou mien grootste bliedschop.
7 Hol goud in gedachten, HEER,
wat Edomieten van Jeruzalem zeden:
"Breek òf,
breek òf,
aan fonnementen tou!"
8 O Babel, bestemd veur verrinnewaaiern,
gelokkeg te priezen is dij die om liek geft,
dij die dut wastoe ons deest.
9 Gelokkeg te priezen is dij dien kinder gript
en heur tegen rots verbriezelt.
138
Van David.
Ik wil joe priezen mit mien haile haart,
woar goden bie binnen psaalms veur joe zingen,
2 ik wil mie boegen noar joen haailege woonstee,
joen noam priezen om joen laifde en joen traauw,
want nog maanzer as joen noam heb ie joen woord moakt.
3 Dou ik joe raip, heb ie mie op slag antwoord geven,
moud heb ie mie geven, kracht om te leven.
4 Ale keunenks in wereld zellen joe priezen, HEER,
want zai heuren wat ie zeggen.
5 Zai zellen wegen van de HEER bezingen,
want groot is glorie van de HEER.
6 Joa, hoog is de HEER, mor hai zugt wèl klaain is,
hoogmoudegen holdt hai op ofstand.
7 As k in nood zit, hol ie mie in leven veur t oog van glìnne vijanden,
ie steken joen haand oet,
joen rechterhaand redt mie.
8 De HEER zel veur mie t volbrengen.
O HEER, joen traauwe laifde wait van gain opholden,
t waark van joen handen, loat dat nait voaren.
139
Veur meziekmeester. Van David, n psaalm.
HEER, ie deurgronden mie, ie kennen mie ja,
2 ie hebben wait van mien zitten en mien opstoan,
van vèrren heb ie deur wat ik in gedachten heb,
3 mien goan en mien liggen, doar wait ie van,
mit aal mien wegen bin ie vertraauwd.
4 Joa, der komt mie gain woord op tong,
of zekerwoar, HEER, ie waiten t aalmoal.
5 Van achtern en van veuren, ie binnen om mie tou,
ie leggen joen haand op mie.
6 t Is mie te wonderboar om te bevatten,
t gaait mie te hoog, ik kin der nait bie.
7 Woar kin ik aan joen gaist ontkommen,
woar kin ik wieken veur joen aangezicht?
8 Of zol ik noar hemel klimmen - doar bin ie,
of mie deelloaten in t dodenriek, - ie binnen der.
9 Nam ik vleugels van t mörgenrood,
woonde ik aan leste zee,
10 ook doar zol joen haand mie laaiden,
zol joen rechterhaand mie beetholden.
11 As ik zeggen zol: "Duuster mag mie overvalen,"
den is naacht licht om mie tou,
12 veur joe is t duustern nait duuster,
naacht is zo licht as dag,
duustern is aan t licht geliek.
13 Ie hebben mien nieren vörmd,
in moekes schoot heb ie mie weefd.
14 Daanken wil ik joe, dat ik n wonder bin doar men ontzag veur hebben mout,
t is wonderboar wat ie moaken,
dat wait ik haile wel.
15 Mien gedoante was gain gehaaim veur joe,
dou ik moakt wer in t verburgen,
as weefwaark in t onderste van eerde.
16 Dou ik nog oprold zat, wer ik deur joen ogen zain,
ze werden aalmoal beschreven in joen bouk,
de doagen dij kommen zollen, al was der nog gainain van.
17 Wat binnen joen plannen kostboar veur mie, God,
wat binnen dat ter ontelboar veul,
18 as ik ze opschrieven wol, ze binnen machteger as zaand, zo veul.
Ik wor wakker en bin nog bie joe.
19 Zol ie, o God, de goddelozen mor ombrengen,
- ie lu, dij bloud vergaiten, wiek joe -
20 dij heur plannen moaken tegen joe,
dij lichtveerdeg joen noam in mond nemen, joen tegenstanders.
21 Zol ik nait hoaten, HEER, dij joe hoaten,
zol ik gain ofkeer hebben van lu dij tegen joe opstoan?
22 Ik hoat heur, zo as ik mor hoaten kin,
zai binnen mien vijanden worden.
23 Deurgrond mie, God, en ken mien haart,
onderzuik mie en lees mien gedachten,
24 kiek of ik n weg begoa dij verdrait dut,
en laaid mie op aiwege weg.
140
Veur meziekmeester. n Psaalm van David.
2 Red mie, HEER, van verkeerde mensken,
woar mie veur manlu van geweld,
3 dij minne plannen oetbrouden,
ale doagen oorlog stichten.
4 Zai schaarpen heur tong as dij van n slaang,
addervenien is achter heur lippen. sela
5 Bewoar mie, HEER, veur handen van goddelozen,
woar mie veur manlu van geweld.
Zai willen mie onderoet hoalen.
6 Hoogmoudegen zetten n slagnet veur mie,
zai moaken n slagnet van taauw,
op zied van t woagenspoor zetten zai strupen veur mie. sela
7 Ik zee tegen de HEER: "Mien God bin ie,
dou, HEER, joen oren open veur mien roupen en mien smeken.
8 O HEER, mien God, verlözzende kracht,
op dag van stried hol ie mie haand boven kop.
9 Geef, HEER, nait tou aan wat goddelozen geern willen,
loat nait lukken wat of zai in t zin hebben. sela
10 Zai lopen mit kop in nek om mie tou,
t onhaail dat zai mie tou willen, zol heur overkommen mouten.
11 Vuur en glìnne kolen mozzen op heur deelregen,
loat heur in goaten mit wotter valen en nait weer opstoan.
12 Geef zokse sprekers gain vaaste vout op eerde
en manlu van geweld, loat t onhaail achter heur heer zitten."
13 Ik wait dat de HEER recht dut aan verdrokten,
opkomt veur t recht van aarme mensken.
14 Joa wis, rechtschoapen lu zellen joen noam priezen,
oprechte lu zellen bie joe touholden.
141
n Psaalm van David.
1 O HEER, ik roup joe aan, kom gaauw bie mie,
heur mien stem, nou ik om joe roup.
2 Loat mien gebed as wierook bie joe aankommen,
loaten mien open handen as t oavendovver wezen.
3 Zet, HEER, ain op wacht veur mien mond,
hol wacht veur deur van mien lippen.
4 Loat mien haart nait oetgoan noar t verkeerde
om in goddelooshaid verkeerde dingen te doun
mit manlu dij t verkeerde ommaans hebben,
loat mie nait slikken van heur lekkers.
5 As n rechtveerdege mie slagt, den dut hai dat oet traauwe laifde,
as dij mie ofstraft is t as eulie op kop,
ik zel t nait tegen holden,
ik blief aingoal beden as zai t verkeerde doun.
6 Heur rechters binnen bie rots omdeel gooid,
zai heuren dat mien woorden aangenoam binnen.
7 Zo as ain dij t laand plougt en openrit,
zo worden ons bonken oetstreud veur mond van t dodenriek.
8 Mor, HEER, op joe sloag ik mien ogen,
bie joe zuik ik mien touvlocht, loat mien levensbloud nait vluien.
9 Woar mie veur macht van t klapnet,
veur strupen dij zai mie zetten, dij minne manlu.
10 Goddelozen valen in heur aigen netten, aalmoal,
mor ik kin mien gaang goan.
142
n Kunsteg laid van David, n gebed dou hai in spelonk touhuil.
2 Oet ale macht roup ik aan de HEER,
oet ale macht smeek ik de HEER om genoade,
3 ik gooi der oet aal wat mie dwaarszit,
mien nood vertel ik hom.
4 As ik t nait meer wait,
wait ie mien weg,
op t pad doar ik loop,
zetten ze t slagnet veur mie op.
5 Ik kiek noar rechts, mor nee,
der is gainain dij wat van mie waiten wil,
ik kin gain kaant meer oet,
der is gainain dij zok om mie bekommert.
6 Zo haard as ik kin, roup ik joe aan, HEER:
"Ie binnen mien touvlocht,
vaaileg stee in wereld."
7 Heur mien klacht,
want ik bin der min aan tou;
verlös mie van mien achtervolgers,
want zai binnen maanzer as ik.
8 Verlös mie oet gevangenis,
om joen noam te priezen,
loat rechtschoapen lu om mie tou stoan,
as ie t goud mit mie moaken.
143
n Psaalm van David.
O HEER, heur mien gebed,
luster noar mien smeken,
antwoord mie, joe kin ik vertraauwen, ie binnen rechtveerdeg.
2 Goa nait in t plaait mit joen knecht,
gain leventeg wezen staait ja veur joe in zien recht.
3 Want vijand zit achter mie heer,
vertrapt mien levent op eerde,
zet mie in t duustern,
net as doden dij al tiedstieden sturven binnen,
4 doarom verswakt mien gaist,
en t haart staait mie stil.
5 Ik denk aan doagen van weleer,
joen doaden goa ik haardop noa,
t waark van joen handen overdenk ik,
6 mien handen steek ik noar joe oet,
mien ziel smacht noar joe as dörsteg laand. sela
7 HEER, antwoord mie op slag,
mien gaist is aan t èn.
Hol joen aangezicht nait bezied veur mie,
den zol ik ja net wezen as lu dij ofdoalen noar t dodenriek.
8 Loat mie as dag begunt, joen traauwe laifde heuren,
want ik vertraauw op joe,
moak mie weg bekend dij ik goan mout,
want ik longer noar joe.
9 Red mie van mien vijanden, HEER,
ik vlucht noar joe.
10 Leer mie doun wat ie geern willen,
want ie binnen mien God,
loat joen gaist mie laaiden noar t goie op slicht laand.
11 Om joen noam, HEER, hol mie in leven,
om joen gerechteghaid, laaid mie oet nood vandoan,
12 breng deur joen traauwe laifde mien vijanden tot swiegen,
en breng ze aalmoal om, dij mie in t naauw brengen
- want ik bin joen knecht.
144
Van David.
Hoog te priezen is de HEER, mien rots,
dij moakt dat mien handen stoan noar stried,
mien vingers noar oorlog,.
2 mien börg en mien vesting,
de HEER, dij mie goudgunsteg is,
mien schild en mien schoel,
dij volken onder mie dwingt.
3 HEER, wat is n mensk, dat ie der noar omkieken,
wat is n menskenkind dat ie hom achten?
4 n Mensk is ja niks weerd,
zien doagen goan as n schaar verbie.
5 HEER, boeg joen hemel omdeel en kom hierheer,
beruier baargen dat zai roken.
6 Loat bliksem flitsen en joag heur oetnkander,
stuur joen pielen en moak heur in toeze.
7 Steek joen handen oet van hemel,
moak mie vrij en red mie van daip wotter,
oet handen van vremden,
8 lege woorden kommen oet heur mond,
zai laigen as ze vingers opsteken.
9 O God, ik wil n nij laid veur joe zingen,
op tiensnoar psaalms veur joe speulen,
10 ie geven overwinnen aan keunenks,
ie dij joen knecht David verlözzen.
Verlös mie ook van t iezelk sweerd,
11 rop mie lös oet handen van vremden:
lege woorden kommen oet heur mond,
zai laigen as ze vingers opsteken.
12 Loat ons zeuns as planten wezen,
dij goud wazen binnen in heur jonkhaid,
loat ons dochters as houkzoelen wezen,
fien bewaarkt veur n pelaais,
13 loat ons zoadschuren vol wezen
van alderhande soorten,
loat ter doezenden schoapen kommen op ons laand,
14 loat ons vij goud droagen,
zunder verstaarf of vertijen,
loat der gain biebeer op ons plaainen wezen.
15 Gelokkeg is t volk doar t ter zo bie staait,
gelokkeg is t volk, doar de HEER heur God is.
145
n Loflaid van David.
Joe heb ik hoog, mien God, mien keunenk,
joen noam wil ik priezen, aaid en aiweg.
2 Joe zel ik elke dag priezen,
joen noam zel ik priezen, aaid en aiweg.
3 De HEER is groot en slim te priezen,
zien groothaid is nait te deurgronden.
4 Geslacht op geslacht zel joen waarken priezen,
joen machtege doaden zel men vertellen.
5 Mit eer dij ofstroalt van joen hooghaid
en joen wonderwaarken wil ik dounde wezen.
6 Zai zellen vertellen van macht van zien geduchte doaden
en van joen groothaid wil ik verhoalen.
7 Zai zellen wat tot heur kommen is over joen grode goudhaid wied en zied verbraaiden,
zai zellen joen gerechteghaid oet volle bòrst bezingen.
8 Genoadeg en barmhaarteg is de HEER,
laankmoudeg en goudgunsteg.
9 De HEER is goud veur elk,
zien barmhaarteghaid gaait oet over aal zien waark.
10 Aal joen waarken, HEER, zellen joe priezen
en aal joen volgelingen zellen joe zegen.
11 Zai zellen vertellen van eer van joen keunenkriek,
spreken over joen kracht,
12 om t mensdom mit joen krachtege doaden bekend te moaken,
mit eer dij ofstroalt van zien keunenklieke macht.
13 "Joen keunenkschop, dat is ain van ale tieden,
joen zeggenschop is van geslacht op geslacht."
14 "De HEER gript dij valen onder aarms,
dij deelbogen binnen, zet hai in t èn.
15 Elkenain kikt noar joe oet,
ie geven heur eten as tied ter heer is.
16 Ie doun joen haand open,
zörgen dat elk zat wordt.
17 De HEER is rechtveerdeg in aal zien gangen,
traauw in aal zien waark.
18 De HEER is stoef bie dij hom roupen,
aal dij hom vol vertraauwen aanroupen.
19 Hai vervult t longern van wèl ontzag veur hom hebben,
hai heurt heur roup om hulp en verlöst heur.
20 De HEER bewoart aalmoal dij hom laifhebben,
mor hai vergraimt ale goddelozen."
21 Mien mond zel lof aan de HEER vermelden
en aal wat leeft zel zien haailege noam priezen,
veur aiweg en aaid.
146
Halleluja!
Pries de HEER, mien ziel.
2 Ik zel de HEER priezen mien leven laank,
ik zel mien God bezingen, zo laank as k ter bin.
3 Heb gain vertraauw op hoge lu,
n mensk doar gain haail van komt.
4 As leste oam verdwient, keert hai weerom noar eerde,
dij dag vergoan zien gedachten.
5 Gelokkeg wèl God van Jakob as hulp het,
dij hoopt op de HEER, zien God,
6 dij lucht en laand moakt het,
en zee, mit wat doar touholdt,
dij traauw blift tot aan t leste tou,
7 dij verdrokten recht dut,
dij brood geft aan wèl hongerlieden.
De HEER verlöst wèl gevangen binnen,
8 de HEER dut ogen open van blinden,
de HEER zet in t èn wèl deelbogen binnen,
de HEER holdt van rechtveerdegen,
9 de HEER beschaarmt aander lu,
wezen en wedevraauwen holdt hai in t èn,
mor weg van goddelozen bogt hai om.
10 De HEER is keunenk veur aaltied,
dien God, Sion, van older op older.
Halleluja!
147
Halleluja!
t Is novvelk ons God te bezingen,
dat is aangenoam, en lofzang is alderlaifst.
2 Baauwer van Jeruzalem, dat is de HEER,
lu dij oet Israël verdreven wazzen, brengt hai bie nkander.
3 Hai geneest dij hartzeer hebben,
hai verbindt heur wonden.
4 Hai stelt t getal van steerns vaast,
hai geft heur aalmoal noamen.
5 Ons HEER is groot en aalmachteg,
zien wieshaid is zunder èn of swet.
6 De HEER helpt in t èn dij vernederd binnen,
goddelozen vernedert hai tot aan grond tou.
7 Zing veur de HEER n daanklaid,
zing veur ons God n psaalm bie citer,
8 veur hom, dij hemel mit wolken bedekt,
dij zörgt dat regen vaalt op eerde,
dij t gras op baargen wazen let,
9 dij eten geft aan daaiern,
aan jonge roaven, as dij roupen.
10 Hai het gain nocht aan staarke peerden,
en nait aan poterds van kerels,
11 de HEER het zien nocht aan dij hom vrezen,
dij wachten op zien gunst.
12 Pries de HEER, Jeruzalem,
pries dien God, Sion.
13 Want hai het grondels van dien poorten staark moakt,
t volk binnen dien muren het hai zegend.
14 Hai zörgt veur vree binnen dien grènzen,
hai geft joe zat te eten mit beste waait.
15 Hai stuurt zien woorden noar eerde,
zien woord lopt as n weerlicht.
16 Hai geft snij as n wollen dek,
riep streut hai as aask.
17 Hoagelstainen smit hai omdeel,
wèl is tegen zien kolde bestand?
18 Hai stuurt zien woord en let heur smelten,
hai let t waaien en t wotter stroomt.
19 Hai moakt zien woorden aan Jakob bekend,
zien wetten en veurschriften aan Israël.
20 Veur gain aander volk het hai dit doan,
mit zien wetten binnen zai nait vertraauwd.
Halleluja!
148
Halleluja!
Pries de HEER vanoet hemel,
pries hom, hoog aan lucht,
2 pries hom, aal zien engels,
pries hom, aal zien legermachten.
3 Pries hom, zun en moan,
pries hom, ale stroalende steerns,
4 pries hom, hoogste hemel,
en wotters, hoog boven hemel.
5 Loat heur noam van de HEER priezen,
omreden, hai gaf bevel en zai werden schoapen,
6 hai gaf heur stee veur aaid en aiweg,
hai gaf heur odders, dij veur aaltied bestoan.
7 Pries de HEER van eerde heer,
zeemonsters en ale daibe oceoanen,
8 vuur en hoagel, snij en dook,
störmwind, dij dut noar zien woord.
9 Baargen en ale heuvels,
vruchtbomen en ale cederbomen,
10 wilde daaiern en ale vij,
daaiern dij kroepen en vogels dij vlaigen.
11 Keunenks van eerde en ale volken,
vorsten en rechters op eerde,
12 jonges en wichter,
olden en jongen mitnkander.
13 Loat heur noam van de HEER priezen,
omreden, zien noam allain is hoog verheven,
zien heerlekhaid omvoamt eerde en hemel.
14 Hai geft zien volk aanzain,
foam aan aal dij bie hom in gunst stoan,
van kinder van Israël, van t volk dat hom noa staait.
Halleluja!
149
Halleluja!
Zing n nij laid veur de HEER,
n loflaid veur hom in zien gemainte.
2 Loat Israël blied wezen om zien schepper,
loat lu van Sion jubeln om heur keunenk.
3 Loat heur zien noam priezen mit n daanslaidje,
psaalms veur hom zingen bie trom en lier,
4 want de HEER is wies mit zien volk,
hai verheerlekt wèl zaachtmoudeg is.
5 Loat zien volk dat hom traauw is, blied wezen om glorie,
loat heur nog joechaaien as zai op bèr goan,
6 mit lofzang veur God op lippen,
n twijsniedend sweerd in heur haand,
7 om vroak te doun aan volken,
om straf te geven aan noatsies,
8 om heur keunenks aan ket te leggen,
om heur laaiders in iesders te sloeten,
9 en t schreven recht op heur tou te pazen:
dat is glorie veur ale volk dat hom traauw is.
Halleluja!
150
Halleluja!
Pries God in zien haailegdom,
pries hom in zien machteg verwulf,
2 pries hom om zien machtege doaden,
pries hom om zien groothaid dij nait òf te voamen is.
3 Pries hom mit hoornmeziek,
pries hom mit lier en haarp,
4 pries hom mit tamboerijn en daans,
pries hom mit snoarenspul en floit.
5 Pries hom mit bekkens dij gaalmen,
pries hom mit bekkens dij schallen.
6 Aal wat oam het, pries de HEER!
Halleluja!
 |
© 2008 Liudgerstichten. All rights reserved. |