Micha 1

Micha's kloaglaid

⁸ Loat mie doarom mor treuren en jammern,
noakend en op blode vouten rondlopen,
loat mie mor hoelen as n jakhaals,
gilpen as n struusvogel.
⁹ Aan dizze ellèn is ja niks te doun,
tot aan Judoa gaait dat deur,
t komt aan poorten van mien aigen volk,
tou Jeruzelem.
¹⁰ Roup t nait om in Gat, ²
ie mouten der nait om reren!
Kom der mor in om, lu in Bet-Afra!
¹¹ Inwoners van Safir sloagen alaarm,
dij in Saänan wonen, duren nait noar boeten tou,
ze kloagen en jammern in Bet-Haësel,
der is nait meer in stad te wezen.
¹² t Volk van Marot trilt van benaauwdens.
Want de HEER keert zok tegen Jeruzelem,
heur ondergang staait veur deur.
¹³ Spant peerden veur striedwoagens, inwoners van Lakis,
want bie joe komt zunde van Sions dochter vandoan,
dat Jeruzelem zundegd het, is joen schuld!
¹⁴ Doarom, volk van Judoa,
mostoe Moreset n ofgoand geschenk ³ doun;
astoe oet Akzib steun veur keunenks van Izrel verwachtst,
komst bedrogen oet.
¹⁵ Joen stad wordt weer bezet,
volk van Maresa.
Keunenk van Izrel mout wieken,
vluchten noar Adullam. ⁴
¹⁶ Knip joen hoar òf,
scheer joen kop zo koal as kop van n gier, ⁵
ze worden ja verbannen,
vèr van joe vandoan.