Kloaglaiden 2

Dag van de HEER zien gram

¹ Och heden,
De HEER het in zien kwoadens Sion mit duustern dekt,
glorie van Izrel van hemel noar eerde verwezen.
Hai dochde op dag van zien gram nait meer aan zien voutenbaank.

² Zunder meelie het de HEER t kontraain van Jokkob vergraimd,
en in zien gram maaide Hai staarke börgen van Juda deel.
Eerloos binnen riek en bestuurders tegen grond smeten.

³ In zien glìnne gram het Hai macht van Juda broken.
Zien haand trok Hai weerom in t zicht van vijand.
Zien kwoadens tegen Jokkob is as n vlammend vuur dat ales verteert.

⁴ As n vijand spande Hai boog mit vaaste haand,
as n vijand vermoordde Hai elk doar Sion t mainst van huil.
Zien grammiedeghaid ging as n vuur over heur tìnten.

⁵ De HEER was as n vijand: Izrel het Hai verrinnewaaierd;
börgen vernaild, bolwaarken deelhoald.
Doarom kon Jokkob bloots jammern en jeuzeln.

⁶ De HEER vernailde zien hoes en vergraimde t stee van soamenkomst.
In Sion muik Hai n èn aan feesten en sabbat,
verstötte keunenk en priester, in glìnne gram.

⁷ De HEER het zien altoar in steek loaten, zien haailegdom opgeven;
muren van bolwaark het Hai vijand in handen geven.
Zien roupen weergaalmde in t hoes van de HEER of was t n feestdag.

⁸ De HEER was vastbesloten muren van Sion omdeel te hoalen:
Hai legde moatbaand ter bie laans en vernailde op t èn haile brut;
muren rommelden in nkander, walen gingen ondersteboven.

⁹ Poorten binnen omvalen, gröndels stokkend broken;
grode lu in t riek en keunenk binnen verstreud, dat ter gain bestuur meer is.
Ook kriegen profeten gain godssproak meer van de HEER.

¹⁰ Stilswiegend zitten laaiders van Sion op grond,
mit zakken aan en aask op kop.
Wichter van Jeruzelem loaten kop hangen.

¹¹ Muid binnen mien ogen van t reren, t binnenste staait mie in braand,
moud bin ik kwiet: wat is mien volk haard oftroeveld,
kinder en lutje potjes staarven op stroat.

¹² Ze vruigen heur moeke nog: "Woar is brood en wien?"
mor vochten gewond mit dood in stroaten van stad,
ze sturven bie heur moeke op schoot.

¹³ Wat kin k nog zeggen, woar die mit vergelieken, Jeruzelem?
Wat kin k nog noar veuren brengen om die te troosten, Sion?
Zo groot as zee binnen dien wonden en der is gainent dij die beter moakt.
¹⁴ Viziounen van dien profeten binnen leugen en bedrog;
besef van schuld roupen ze nait op, rampen keren ze nait;
onnut binnen heur oroakels, op biesterboan laaiden ze joe.

¹⁵ Aal dij veurbie komt, slagt handen in nkander,
kopschuddend en versteld over Jeruzelem, zeggen ze:
"Wastoe dij volmoakte schoonhaid, dij lust op eerde?"

¹⁶ Mit aal heur snakkerij hebben vijanden joe brutoal veur de gek.
Kniezendeweg zeggen ze: "Ten lesten is ze toch verrinnewaaierd.
Nou we dit beleven maggen, is ons hoop vervuld."

¹⁷ Ten lesten binnen plannen doar Hai al laank mit draaigd haar
noakommen deur de HEER, zunder perdon, en het Hai vergraimd.
Vijand is boas over joe, mit macht, ze hebben heur slinger der aan.

¹⁸ Roup mit joen haile haart de HEER aan, muur dij Sion beschut.
Hol nait op mit schraiven, gun joen ogen gain rust,
loat joen troanen mor lopen, dag en naacht.

¹⁹ Roup haile naacht de HEER aan, stört joen haart as wotter oet.
Beed mit omhoog stoken handen, veur t levent van joen kinder,
dij nou verkwienen van honger op houken en hörns van stroaten.

²⁰ HEER, heb ie ooit ain zó behandeld?
Hou konden moekes kinder opeten doar ze van huilen?
Woarom binnen in t haailegdom van de HEER profeten en priesters ombrocht?

²¹ Kinder en ol grieskoppen liggen in t voel van stroaten,
jonges en wichter binnen deelsloagen deur t sweerd,
oetmoord zunder genoade, op dag van joen gram.

²² Overaal vandoan heb Ie schrik en ellèn nuigd of was t feest.
Aan glìnne gram van de HEER kon gainent ontkommen.
Dij ik grootbrocht haar mit zörg, wer doodmoakt deur vijand.