Jozua 15

Kaleb verovert Hebron en Debir; zien dochter traauwt mit Otniël

¹³ De Heer haar tegen Jozua zegd dat hai n stok laand van stam Judoa aan Kaleb geven mos. Doarom gaf Jozua hom stad Hebron (Hebron dat was stad van Arba, voader van Enak). ¹⁴ Kaleb juig noazoaten van Enak, zien drij zeuns Sesai, Achiman en Talmai, mit heur volk, tou stad oet en ging der zulm wonen mit zien volk. ¹⁵ Doar vandoan ging e op Debir òf (dizze stad haitte vrouger Kirjat-Sefer) ¹⁶ Dou zee Kaleb: "Kerel dij Kirjat-Sefer boas worden kin, mag mit mien dochter Aksa traauwen". ¹⁷ Zien neef Otniël, zeun van zien bruier Kenaz, kreeg dat kloar en t wicht was zienent. ¹⁸ Dou Aksa op heur traauwdag bie Otniël kwam, stuupte zai hom in: "Mos ais heuren! Doe mos mien pa om n stok laand vroagen". Dat dee e. Zai zat op n ezel, klapte in handen en raip: "Pa!". Kaleb zee: "Wat is ter, mien wicht?" ¹⁹ Dou zee zai: "Geef mie toch ook wat veur mien traauwen. Laand dat wie van joe kregen hebben, is deurhèn dreug. Geef mie doar wotterputten". Dou gaf Kaleb heur hoog en leegliggende dobben.