1 Mor dou gaf de HEER Job beschaaid oet n störm vandoan. Hai zee: 2 "Wèl is dat doar dij mien belaaid swaartmoakt
mit zien domme proat? 3 Kom op, Job, wees n kerel,
geef mie ais antwoord op mien vroagen. 4 Woar wastoe dou ik fonnement van eerde legd heb?
Vertel t ais astoe zo klouk bist. 5 Wèl het hom oftreden? Dat waistoe toch?
Wèl het meetlat der bie langs legd? 6 Woar binnen zien stiepen op zet,
of wèl het zien leste stain legd, 7 dou mörgensteerns aalmoal jubelden
en zeuns van God joechaai raipen? 8 Wèl het mit deuren zee ofsloten,
dou e oet schoot van moeke broesde, 9 dou ik hom wolken aandee as n klaid,
en duustere dook as pakdouken? 10 Ik legde hom mien grènzen op,
zette hom achter slöt en grondel, 11 en zee: 'Tot hier aan tou en nait wieder,
hier mouten dien hoge golven ho holden.' 12 Hestoe ooit mörgentied opkomdaaierd,
t rodoagen zien stee wezen, 13 om eerde bie slippen te pakken
en minne lu der òf te schudden? 14 As laim onder n zegel, zo krigt eerde zien vörm weerom,
zien oppervlak wordt plooid as n klaid. 15 Mor minne lu heur daglicht wordt heur ontnomen,
heur omhoogstoken aarm wordt broken.
16 Hestoe ooit west bie wèllen van zee,
of rondkuierd in daipste daiptes van oceoan? 17 Binnen poorten van t dodenriek die teund,
deuren van t daipste duustern - hestoe dij zain? 18 Hestoe besef van eerde in aal zien lengte en brette?
Vertel op den, astoe t aalmoal waist! 19 Woar komt t licht vandoan,
en t duustern - woar holdt dij tou? 20 Kinstoe dij aan t waark zetten
en weerom noar hoes tou sturen? 21 Doe waist dat vanzulm aalmoal, dou wastoe ja al geboren,
hest ter al zoveul joaren opzitten! 22 Hestoe t pad vonden noar baargploatsen van snij,
hestoe opslagploatsen van hoagel zain, 23 dij ik aanlegd heb veur tieden van nood,
veur doagen van oorlog en stried? 24 Hou komstoe op t stee doar t licht zok verspraaidt,
doar oostewind oetwaait over eerde? 25 Wèl het n geul groaven veur stromende regen,
n pad aanlegd veur dunder en weerlicht, 26 om regen valen te loaten op laand doar gainent woont,
op onlaand doar gain mensk touholdt, 27 dat wildernis en onlaand deurnat worden
en dat doar ook jonk gras opschut? 28 Het regen sums n voader?
Of wèl het daauwdruppen verwekt? 29 Oet wèl heur schoot wordt ies geboren,
wèl geft levent aan iezel oet hemel, 30 zodat t wotter vaast wordt, haard as stain,
en wottervlakte stremt, ain en aal ies wordt? 31 Kinstoe Zeuvensteern aan nkander binden,
of kettens van Rief lösmoaken? 32 Kinstoe planeten op tied opkommen loaten,
en Beer mit zien jongen, kinstoe dij aanturen? 33 Hestoe wait van wetten van hemel,
kinstoe zien regels aan eerde opleggen? 34 Kinstoe wolken beroupen,
dat ter n dikke regenbui op die deelvaalt? 35 Stuurstoe weerlichten der op oet,
zeggen ze tegen die: "Hier bin we"? 36 Wèl het ibis zien wieshaid geven,
van wèl het hoan zien inzicht kregen? 37 Wèl kin wolken persies tellen,
en kroeken van hemel - wèl kantelt dij, 38 as grond zo haard worden is as iesder,
en kloeten aan nkander bakken? 39 Kinstoe veur laiw op roof oetgoan,
en honger van zien jongen stillen, 40 as ze votkropen binnen in heur hool,
op loer liggen onder stroeken en strevèllen? 41 Wèl bezörgt roaf zien oas,
as zien jongen tou God roupen,
omswinnen zunder eten?
39
1 Waistoe tied dat stainbokken lammern?
Staaistoe der bie as herten kaalfkes kriegen? 2 Waistoe houveul moand ze drachteg binnen
en wat tied ze persies ofkaalven mouten? 3 Ze goan der bie liggen, ze brengen heur kaalfkes,
paarzen heur vrucht ter oet, 4 heur jongen worden staark, gruien op in t wiede veld,
den goan ze der vandeur en kommen nait weerom. 5 Wèl het wilde ezel zien vrijhaid geven,
wèl het hom t hèlster ofdoan? 6 Ik luit hom wonen in wildernis,
zoltvlakte is zien stee. 7 Hai het de gugel mit drokte van stad,
t gebeer van drievers heurt e nait. 8 Hai struunt baargen òf, zien gruinlaand,
hai speurt doar noar elk spiertje gras. 9 Zol wilde buvvel dien knecht wezen willen,
zol hai snaachts rusteg bie krub stoan blieven? 10 Kinstoe hom veur ploug zetten en vurgen trekken loaten,
zel e achter die aan lopen om daalgrond te aaiden? 11 Kinstoe op hom vertraauwen omdat e zo staark is,
kinstoe dien schrippen aan hom overloaten? 12 Rekenstoe der op dat hai inhoalt wastoe zaaid hest
en dat op dörsdeel oflevert?
13 Struusvogel staait blied mit vleugels te klappern,
mor zit ter wel veul zörg in dij pènnen en veren? 14 Hai let zien aaier zo mor op grond liggen,
en let ze oetbrouden deur waarmte van t zaand, 15 hai denkt ter nait om dat ain der op trappen kin,
of dat wilde daaiern ze verpoazen. 16 Vraid is e veur zien jongen, net of t zienent nait binnen,
t kin hom niks schelen as aal zien muite omsunt is, 17 want God het hom elk inzicht ontholden,
en hom gain wieshaid toupaart. 18 Mor as e in t èn springt en der vandeur gaait,
het e de gek mit peerd en ruter.
19 Gefstoe t peerd zien kracht,
versierstoe hom nek mit wappernde moan? 20 Letstoe hom springen as n sprinkhoan?
Schrikboarend is zien machteg snoeven! 21 Monter schraabt e over grond,
fier vlogt e der op òf, stried in muit. 22 Hai laagt om gevoar, is naargens benaauwd veur,
hai gaait nait op loop veur t sweerd. 23 Koker mit pielen rammelt hom op rug,
om hom tou flikkern laans en speer. 24 Mit dreunend gedoaver schut e veuroet,
hai is nait te holden as ramshoorn hoelt. 25 Zo voak as hoorn klinkt, vrènskt e vrezelk,
hai vernemt vechten al van vèrren,
t bandiezen van aanvoerders en t roazen van oorlog.
26 Is t aan dien inzicht te daanken dat vaalk opvlogt,
en zien vleugels oetslagt op weg noar t zuden? 27 Vlogt gier omhoog astoe hom bestelst,
om hoog in baargen zien nust te baauwen? 28 Hai woont boven op rotsen, ook snaachts holdt e doar tou,
op n riggel van baarg doar gainent bie kommen kin. 29 Doarvandoan loert e of ter wat te vangen is,
van vèrren kin e t al zain. 30 Zien jongen slobbern bloud;
doar lieken liggen, doar is hai ook."
40
1 En de HEER ging wieder: 2 "Zel hai dij Aalmachtege aankloagd het, nou tougeven?
Loat hom, dij God op stee zet het, mor ais weerwoord geven!"
3 Job gaf de HEER beschaaid: 4 "k Heb veul te lichtveerdeg west.
Wat zel k joe weeromzeggen?
k Hol haand veur mond. 5 Ik heb ainmoal wat zegd, mor dat dou k nait weer,
joa, twij moal - mor k goa der nait mit deur."
6 Dou antwoordde de HEER Job oet n störm vandoan: 7 "Wees n kerel! Zet die te schrip!
Ik zel die ondervroagen,
breng doe mie t den ais onder t verstand. 8 Wilstoe mien oordail aan zied vegen,
mie schuld geven om zulm geliek te kriegen? 9 Bistoe aaltemets net zo staark as God,
hestoe net zo'n stem as zien dunder? 10 Sier die den op mit glaans en glorie,
trek die aan mit pracht en pronk. 11 Geef dien glìnne helleghaid vrij boan,
hol grootse lu in de goaten - verneder heur, 12 hol grootse lu in t oog - breng heur op knijen,
verpoas minne lu, woar of ze ook binnen. 13 Stop heur onder grond, aalmoal,
sloet heur op in onderwereld. 14 Astoe heur op aigen kracht boas worden kinst,
den zel ook ik die priezen.
15 Most ais kieken: t nijlpeerd, dat monsterdaaier,
dij ik moakt heb, krekt as die;
hai vret gras as n kou. 16 Kiek toch: dij machtege schonken,
aal dij spierkracht in zien pèns! 17 Zien steert staait stief in t èn as n cederboom,
spieren as koabeltaauwen lopen over zien billen, 18 zien bonken - kopern buizen,
zien knoaken - iesdern stangen. 19 Hai is ain van God zien eerste meesterwaarken,
dij schoapen is om boas te wezen over aander daaiern. 20 Zien gerak vindt e in baargen,
doar wilde daaiern rebentern. 21 Hai gaait liggen onder lotusstroeken,
bezied in raait en zompeg laand. 22 Lotusstroeken geven hom schoel mit heur schaar,
wilgenbomen in leegte geven hom beschut. 23 Of is revier ook nog zo wild, hai moakt zok nait drok,
hai wordt ter nait aans van of broest ter n wotterstroom hom in bek op. 24 Wèl duurt stoef bie hom kommen
en hom n ring deur neus hoalen?
25 Krokedil - kinstoe dij mit n hoak op waal kriegen
en zien bek mit n taauw in bedwang holden? 26 Kinstoe hom n raait deur neus hèn steken
en hom n stiekel deur koak hèn boren? 27 Zel hai die beden en smeken om hom weer lös te loaten,
en mooi mit die omsmaigeln? 28 Zel hai mit die akkoordjen,
dastoe hom veur aaid as knecht holden kinst? 29 Kinstoe mit hom omspeulen of was t n vogeltje,
hom aan tuur zetten veur dien wichterkes? 30 Zellen viskerlu over zien pries haandjebakken,
zellen kooplu hom in moten hakken? 31 Kinstoe speren in zien vèl prikken
en hom n vishoak deur kop steken? 32 Griep hom mor ais beet -
dou der denk om: zo'n gevecht, dat dust gain twijde moal!
41
1 Astoe mainst hom boas worden te kinnen, komst bedrogen oet,
ast mor noar hom kikst, gaaist al ondersteboven. 2 Wèl is zo domdriest om hom op te joagen?
Wèl kin tegen hom standholden? 3 Wèl doagt hom oet zunder dat hom der wat van overkomt?
Onder haile hemel ja gainain! 4 En den heb ik t èns nog nait over zien staarke schonken,
over zien kolesoale kracht en zien machteg lief. 5 Wèl kin hom zien vèl ofstrupen?
Wèl kin deur zien dubbeldik paanzer hèn kommen? 6 Wèl het de kracht om hom bek open te trekken,
mit rondom aal dij vrezelke koezentanden? 7 Op zien rug het e riegen schilden,
nait deurhèn te kommen, of binnen ze verzegeld, 8 ain zo stoef tegen aander aan,
dat ter gain spiertje wind tussendeur komt. 9 Ze zitten stief aan nkander,
der zit gain glip tussen, ze binnen nait lös te kriegen. 10 As hai proest is t net weerlicht,
zien ogen gluien as t rodoagen. 11 Vlammen kommen hom tou bek oet as fakkels,
vonken knistern der van òf. 12 Rook en kwaalm komt hom tou neus oet,
as n kokende kedel op glìnhait vuur. 13 Zien oazem zet kolen in brand,
vuur slagt hom tou bek oet. 14 Zien nek staait bòl van kracht,
zien bek - ain en aal schrik en aalteroatsie. 15 Zien spieren sloeten vaast om hom tou,
der is gain bewegen in te kriegen. 16 Zien haart is zo haard as n vlint,
spiekerhaard, as onderste meulenstain. 17 Komt e in t èn, den binnen alderdeegs staarksten doodsbenaauwd,
waiten zok gain road en moaken dat ze votkommen. 18 n Haauw mit t sweerd,
ook n spies, speer of piel - t dut hom aalmoal niks. 19 Iesder is veur hom stro,
en koper as vermeukt holt. 20 Gain pielenboog jagt hom op loop,
slingerstainen - veur hom is t mor kaf. 21 n Knuppel is veur hom nait meer as n strospier,
t zoezen van n speer, doar laagt e om. 22 Zien pèns is punteg as n diggel,
as n dörsslee trekt e sporen deur t sliek. 23 Hai let wotterdaipte koken as n pot,
en zee gobbeln as n zaalfkedel. 24 n Spoor van licht komt achter hom aan,
zee is bedekt mit widde schoemkoppen. 25 Op eerde het e ziens gelieke nait,
n schepsel dat naargens baang veur is. 26 Op aal wat hoog is, kikt e deel,
hai is keunenk van ale trötse daaiern."
Job 38
