 |
Jakobus 1 |
 |
Geleuf en wieshaid
2 Weest ter allain mor blied om, bruiers en zusters, as ie in allerhande omstandegheden te lande kommen doar of t joen geleuf stoer moakt wordt. 3 Ie waiten ja, as joen geleuf dat aan kin, den kom ie vaaster te stoan. 4 Ie mouten aan t èn tou deurzetten. Den bin ie geef, oet ain stok en schait ie in niks te kört. 5 As ain van joe asmis te min wieshaid het, den zel e God doarom vroagen. God geft elkenain, rij en zunder verwiet. Dij vragt, dij krigt dat. 6 Mor hai mout vroagen in geleuf. Nait twieveln! Ain dij twievelt is ja net n waggel in zee, dij deur wind grepen en opjagd wordt. 7 Zo ain mout nait mainen, hai krigt wat van de Heer. 8 Hai het ja twijspaalk in zien haart, en wait bie aal zien doun en loaten nait wat of e wil.
 |
© 2001 Liudgerstichten. All rights reserved. |