Hebreeërs 12

Traauw blieven

¹ Mit zoveul getugen om ons tou, mout we alles ofleggen doar we last van hebben, Zunden ook, dij ons zo makkelk in weeg zitten. Vastberoaden mout we boan lopen, dij veur ons ligt. ² Jezus mout we doarbie veur ogen holden. Hai is ons ja veurgoan op t pad van t geleuf en het hom tou t ènd tou oetlopen. Bliedschop haar Hai hebben kind, mor in stee doarvan het E t kruus op zok nomen. Dij schaande het E nait rekend. Doarom zit E nou aan rechterzied van God zien troon.
³ Denkt aan Hom, dij zoveul van zundoars te verduren kreeg. Dat zel joe helpen om moudveren nait hangen te loaten en keroazie nait te verlaizen. ⁴ Joen gevecht tegen zunde het joe ja nog gain drupke bloud kost! ⁵ Bin ie den t vermoan al vergeten dat joe zegt, net of was ie zien aigen kinder:
"Mien zeun, denk ter nait te licht over, as de Heer die straft.
Nait mismoudeg worden, as E die op stee zet.
⁶ De Heer straft ja, dij Hai geern lieden mag.
Hai geft elkenain op hoed, dij e as zien zeun aannemt." ³¹
⁷ As straf mout ie dit droagen: God behandelt joe as kinder. Is ter wel n zeun, dij deur zien pa nait straft wordt? ⁸ As ie nooit gain straf kriegen, zo as ale aandern ondergoan mouten, den bin ie onechte, en gain aigen kinder. ⁹ En wieder: as ons voader (op eerde) ons aanpakte, haar we wél ontzag. Mout we den nait veul meer ons overgeven aan Voader van hemelse gaisten, en zo in leven blieven? ¹⁰ Ons voaders hebben ons ja bloots veur n zetje straft, zo as heur dat goud tou docht. Mor Hai, God de Voader, dut t veur ons aigen bestwil, mit bedoulen dat we dail kriegen aan zien haaileghaid. ¹¹ Gain mensk krigt geern straf. Nee, op dat ogenblik bin je aaltied triesterg. Mor as ie joe der deur vörmd loaten hebben, pluk ie der loater vruchten van: n levent in vree en gerechteghaid.
¹² Doarom: óetsteken dij slappe handjes oet en strékken dij knikkende knijen! ³² ¹³ Op rechte poaden lopen goan!. Wat oet t lid is, mout beder worden en nait langer kreupel wezen!

t Levent in gemainte
¹⁴ Perbaaiert altmoal mit nkander in vree te leven en joe as haailege mensken te gedroagen. Wèl dat nait dut, zel de Heer nait zain. ¹⁵ Denkt ter om: verspeult God zien genoade nait. Loat gain bidder, schoadelk onkruud opkommen, dat joen haile gemainschop vergeft. ¹⁶ Gainain mout zo verdurven en roeg wezen as Esau. Dij verkwaanzelde veur n enkel moaltje zien rechten van oldste zeun. ¹⁷ Loater wol e toch zegen hebben, mor ie waiten ja wel: hai wer ofwezen. Dou was t te loat. Troanen holpen hom ook niks meer.
¹⁸ Ie binnen ja nait bie n braandend vuur kommen, dat ie zain en pakken kinnen. Bie duustern, dunder en störm. ¹⁹ Bie gaalm van bezuun en t geluud van woorden. Dij dat heurden, beedden en smeekten dat t opholden zol. ²⁰ Opdracht was heur te veul: alderdeegs n daaier, dij baarg aankomt, zollen ze mit stainen doodsmieten. ³³ ²¹ En wat ze zaggen was zó aldervrezelkst, dat Mozes raip: "Ik tril over aal mien leden van benaauwdens!" ³⁴
²² Mor ie binnen stoef bie baarg Sion kommen, stad van God dij leeft, t hemelse Jeruzelem mit zien doezenden engels. ²³ Doar (deupte) eerstgeboren lu, dij opschreven binnen in hemel, bie nkander kommen - doar t feest is! Bie God bin ie terecht kommen, richter van elkenain, en bie gaisten van rechtveerdegen, dij tou volmoakthaid kommen binnen. ²⁴ En ie binnen kommen bie Jezus, dij der in bemiddeld het, dat ter n nij verbond sloten is. Zien bloud, dat E vergoten het, zegt meer as Oabel zienent.
²⁵ Denkt ter om: goud noar Hom lustern! Wèl doudestieds nait noar God zien bosschop lustern wollen, kregen t nait veur nkander om straf te ontlopen. Hou zel t ons den wél lukken, as we nait lustern noar Hom, dij ons tou sprekt oet hemel? ²⁶ Zien stem het wereld doudestieds schudden loaten. Mor nou het E touzegd: "Nog ainmoal zel Ik nait bloots wereld trillen loaten, mor hemel derbie." ³⁵ ²⁷ Dij woorden: "Nog ainmoal" beduden: dat wat schoapen is, bewegen en verswinden zel. Blieven zel bloots, wat nait bewegen kin.
²⁸ Doarom mout we dankboar wezen, dat we gain wibberg keunenkriek kriegen. Loat ons God aanbeden, zo as Hai dat geern hebben wil, mit eerbied en ontzag. ²⁹ Ons God is ja net n vuur, dat alles opbraandt.