Hebreeërs 10

t Volmoakte ovver

¹ Wet geft ja bloots n glimp van dingen dij kommen, nait heur woare gedoante. Doarom kin dij wet nooit deur t aal joar brengen van dezulmde ovvers, lu dij aan dij eredainst dailnemen, volmoakt moaken. ² Aans haren ze dij ovverdainsten ja wel overgeven. Lu, dij dij ovvers brengen, zollen ja noa ainmoal zuverd te wezen, gain besef van n min gewaiten meer hebben. ³ Mor dij ovvers dainen nou net om elk joar vannijs zunden weer in t zin te brengen. ⁴ Der is ja ook gain denken aan, dat bloud van bollen en bokken zunden tou wereld oethelpen kin. ⁵ Doarom zegt Christus as E in wereld komt:
"Ovvers van vlaais of ovvers van meel heb Ie nait hebben wild,
mor Ie hebben veur Mie n liggoam beraaid.
⁶ Braandovvers wazzen Joe nait noar t zin
en ovvers om zunden weg te nemen, net zo min.
⁷ Dou zee Ik:
Kiek God, hier bin Ik.
Kommen bin Ik om joen wil te doun,
krekt zo as in boukrol over Mie schreven staait." ²⁶
⁸ Eerst zegt E: Vlaais en meel, braand- en zundeovvers, wol Ie nait hebben. Ze wazzen Joe nait noar t zin, al mag wet den ook veurschrieven dat ze brocht worden mouten. ⁹ Mor loater het E zegd: Kiek, hier bin Ik om te doun wat Ie willen. Hai schaft t eerste òf en zet ter wat nijs veur in stee. ¹⁰ Zo bin we den deur God zien wil, vrij van zunden. Want Jezus Christus het zien levent veur ainmoal en aaltied veur ons altmoal geven.
¹¹ En nog ais: doagelks staait elke priester in zien dainst. Elk ogenblik brengt e zulmde ovvers, dij zunden nooit wegnemen kinnen. ¹² Mor Christus het ain enkeld ovver veur zunden brocht en is doarnoa veurgoud zitten goan aan God zien rechterzied. ¹³ Hai wacht allain mor òf, tot zien vijanden veur zien vouten deellegd worden. ¹⁴ Want mit ain ovver het E heur, dij haailegd worden, veur aaltied tou volmoakthaid brocht. ¹⁵ Wie hebben hierveur ook n getugenis van Hillege Gaist. Noadat de Heer ja zegd het:
¹⁶ "Dit is t verbond, dat Ik noa drij doagen
mit heur sluten zel, gaait E deur:
Mien wetten schrief Ik in heur haart,
in heur verstand zel Ik ze kaarven.
¹⁷ Aan heur zunden en minne doaden zel Ik nait langer denken." ²⁷
¹⁸ As dij dingen vergeven worden, is ter ja gain verlet meer om n ovver veur zunden.