Geloaten 2

Paulus deur apostels erkend

¹ Dou bin k vattien joar loater weer noar Jeruzelem tou goan mit Bárnabas. Titus haar k ook mitnomen. ² Dat ik ter hèngoan mos, haar God mie waiten loaten. k Heb dou t evengelie, zo as ik dat onder haaidens verkundeg, aan heur veurlegd, en benoam aan dijent dij in aanzain wazzen. Ik wol wizzeghaid hebben, dat mien schrippen nait veur niks is of west het. ³ Mor alderdeegs Titus, mien raaiskammeroad, dij toch van hoes oet n Griek is, wer nait prest om zok besnieden te loaten. ⁴ t Wazzen vaalze bruiers dij mie aanlaaiden gavven; insloepers, dij stiekem der maank kommen wazzen om ons vrijhaid, dij we in Christus Jezus hebben, te begloepen. t Was heur der om te doun ons weer sloaf te moaken. ⁵ Nou haar k mie nooit n spier keerd aan wat of zai mie opleggen wollen. Ik was ter op oet woarhaid van t evengelie bie joe in t èn te loaten.
⁶ Nou, van kaant van dijent dij in aanzain wazzen - wat veur lu of dat vrouger wazzen, is mie krektgeliek: God zigt ja gain mensk noar ogen - ... mie hebben dij lu in aanzain niks ekstroas oplegd. ⁷ Net aansom: zai haren wel inzain, dat mié t verkundegen van t evengelie aan wèl of gain Jeud binnen aanvertraauwd was, krekt zo as aan Petrus t verkundegen aan Jeuden. ⁸ Hai, dij Petrus vermogens geven het om apostel veur Jeuden te wezen, het mie ja vermogens geven om apostel veur haaidens te wezen. ⁹ Zai haren goave dij ik kregen haar, wel opmaarkt. En zo gavven zai - dat is te zeggen: Jakobus, Kefas en Johannes, dij bekend stoan as steunpiloaren van gemainte - mie en Bárnabas haand ter op, dat we in mane doun zollen: wié zollen noar haaidens tou, zaí noar Jeuden. ¹⁰ Allenneg dit: aarme lu, doar mos we aan denken! En dat was nou krekt woar of ik mien best veur doan haar.