1 Korintiërs 13

Laifde gaait ter mit deur

¹ Of proat ik ook ale toalen van mensken en engels - as ik gain laifde heb, den bin ik n dreunende trom of n rinkelnd bekken. ² En of heb ik ook de goave dat ik profetaaiern kin en wait ik ale gehaimen, joa aal dat ter te waiten is, en of heb ik ook n onbepaarkt vertraauw, zodat ik baargen oetzied zetten kin - as ik gain laifde heb, den bin k gain stuver weerd. ³ En of zol k ook aal mien goud (onder aarme mensken) verdailen, en of zol k mien levent beschikboar stellen, om der van snaren te kinnen - as ik gain laifde heb, den helpt mie dat gain spier.
⁴ Laifde het laank geduld. Laifde is vrundelk. Ze is nait niedsk, snidt nait op, is nait grootsk. ⁵ Ze dut nait onfersounlek, is nait op heur aigen veurdail oet. Ze is nait prikkelboar, nait hoatdroagend. ⁶ Ze het niks op mit gemaineghaid. Mor oprechthaid, dóár het ze oardeghaid aan. ⁷ Ze wil van aal heur rechten wel ofstand doun, het overaal vertraauw in, overaal verwachten van, kin alles oetstoan.
⁸ Laifde krigt nooit ontslag. Neemt dén ais goaven van profetaaiern: díj zellen ain keer oetschoakeld worden. Of goaven van vremde toalen: díj zellen ain keer opholden. Of kennes: díj zel ain keer doan waark kriegen. ⁹ t Is ja mor n hap en n snap wat of wie waiten en profetaaiern. ¹⁰ Mor as t volmoakte komt, is t mit dat krummeln doan.
¹¹ Dou ik kind was, was mien proat, mien prakkezoatsie, mien rezenaaiern dat van n kind. Mor nou k n kerel worden bin, bin k ter mit oetschaaid mie as kind te gedroagen. ¹² Nou zain we t spul ja nog in spaigel: t is roaden, hou of t ter nou krekt oetzicht. Mor den krieg we boudel liek veur ons ogen. Nou leer ik nog mor n hap en n snap, mor den zel ik alles deur hebben. Net zo as God mie deur had het.
¹³ Op t heden holden dizzent hier ale drij nog tou: geleuf, hoop, laifde. Mor van dij drij gaait laifde der mit deur.