Weerom

Psaalm    141

Wieder
 
1    Ik roup Joe aan, God, heur mien kloagen,
 o HEER, ik bin der min aan tou,
 kom noar mie tou en help mie gaauw,
 ik heb zo aibels veul te droagen.
 
2    Loat, HEER, mien gebed en mien handen,
 noar boven wiezen, op Joe richt,
 as wierook veur joen aangezicht,
 as ovvers dij bie oavend branden.
 
3    Zet ain op wacht, HEER, veur mien lippen,
 loat mie nait spreken zunder grond,
 dat gain verkeerds komt oet mien mond,
 gain zundeg woord mag mie ontglippen.
 
4    Loat t haart nait oetgoan noar t verkeerde,
 dat ik gain minne dingen dou
 mit manlu, o zo roeg en raauw.
 Loat mie heur zuitgoud nait begeren.
 
5    Vrome lu dij mie klappen geven,
 van heur vaalt mie dat wis nait swoar,
 t is net as eulie op mien hoar,
 zai worden ja deur laifde dreven.
 
6    Doun zai verkeerd, ik blief Joe smeken.
 Heur rechters dij ien onrecht doun,
 dij goan omdeel, noar ofgrond tou,
 zai heuren mie van laifde spreken.
 
7    Boer dij doar plougt mit daipe vurgen,
 viendt aalaan vlinten, wied ien t rond.
 Zo kriegen bonken stee ien grond,
 veur mond van t dodenriek verburgen.
 
8    Mor, HEER, op Joe sloag ik mien ogen,
 mien schoelhut ien dit open laand,
 hol mie ien leven ien joen haand,
 blief bie mie aal mien levensdoagen.
 
9    Woar mie veur t klapnet dij zai spannen,
 veur strik deur vijand veur mie zet.
 Zai valen ien heur aigen net,
 ik goa mien gang, vrij van heur handen.
 


Print © 2003 Liudgerstichten. All rights reserved.