Weerom

Psaalm    94

Wieder
 
1    O God van vroak, verschien ien glorie,
 kom toch ien t èn en roup viktorie,
 dij grootske lu, geef heur om liek,
 teun heur joen vroak, zet heur aan zied.
 Kom, rechter mit joen streng gericht
 en teun heur joen vergrèld gezicht.
 
2    Hou laank, HEER, goan de goddelozen
 op wegen doar zai zulf veur kozen
 en bin zai bliede hier op oard' ?
 Minhoeden hebben t hoogste woord,
 dat snaart en dut, zuks rap en roet,
 en slagt nait aans as laster oet.
 
3    Kiek, HEER, hou zai joen volk vernailen,
 joen aarfdail sikkom ja verdailen,
 hou t gaait mit wees en wedevraauw,
 mit aander lu, tot dood aan tou.
 "God zigt dat nait", zo klinkt heur spot,
 "vernemt dat nait, Jokkob zien God".
 
4    Begriep den toch, ie domme dwoazen,
 onneuzel volk mit aal joen roazen,
 het Hai joe nait joen oren doan,
 zol God joezulf den nait verstoan?
 Dij t oog joe gaf, zol Dij meschain
 blind wezen en zulf nait goud zain?
5    Zol Hai dat volk gain zeggen geven?
 Zien kennes let heur overleven!
 God dij aan mensk zien wegen leert,
 zol dulden dat men Hom nait eert?
 Hai wait wat leeft ien t menskenkiend:
 t is zuver niks as n poestje wiend.
 
6    Geluk zel hai allain vernemen
 dij Ie goud onder handen nemen
 en dij Ie leren oet joen wet.
 Zo wordt ain op Gods wegen zet.
 Mor wee veur hom, dij Joe veracht,
 dij vaalt ien koel - veur hom wordt t nacht.
 
7    De HEER, Hai zel zien volk verkaizen,
 dat aarfdail zel Hai nait verlaizen.
 Joen rechtsproak gaait weer haand ien haand
 mit t recht dat weerkomt ien dit laand,
 en elkain dij den woarhaid eert,
 holdt zuk aan t recht, dat God hom leert.
 
8    Wèl komt veur mie op tegen mensen,
 dij bloots t verkeerde van mie wènsen?
 Wèl woart mie tegen t minne volk,
 wèl is mien börg, wèl is mien tolk?
 As mie de HEER nait helpen wil,
 ik was omtrent veur aiweg stil.
 
9    En zeg ik sums: Mien vout gaait glieden,
 da'k vaal wil Ie veurvaast nait lieden,
 den holdt joen gunst mie, HEER, ien t èn,
 en bin ik over t slimste hèn.
 Bie aal mien rusteloos getob,
 is doar joen troost, dij beurt mie op.
 
10    Zol God mit lu ien ain joar wezen,
 dij onrechtveerdeghaid nait vrezen,
 mit ain dij ien zien overmacht
 onschuldeg bloud de dood ienjagt?
 Dat vaalze volk, zo ien-gemain,
 het t aaid op vrome lu veurzain.
 
11    Mien stainhoes is mien God, de HERE,
 aal onrecht wait Hai zo te keren,
 dat t hailtied op heur zulf deelkomt,
 dat is heur straf, zai stoan verstomd!
 Mien God, ròts, doar ik mien touvlucht wait,
 vergraimt heur om heur minneghaid.


Print © 2003 Liudgerstichten. All rights reserved.