Weerom

Psaalm    92

Wieder
 
1    Goud is t om God te priezen, te zingen van zien noam,
 mit lof noar Hom te goan en eer Hom te bewiezen.
 Om smörgens te verhoalen van zien goudgunsteghaid,
 as naacht zien dekbèr spraaidt, zien noam vannijs herhoalen.
 
2    Wie loaten tiensnoar klinken en tingeln van joen traauw,
 en tot aan hemel tou zel wie ons laiden zingen.
 Mit haarp- en citerklanken is t ain en aal meziek
 om Joe, o HEER, te danken, ons lof klinkt wied en zied.
 
3    Joen woorden en joen doaden dij deden mie zo goud,
 - bloots bliedschop veur t gemoud, allain van joen genoade -.
 Joen waarken wil ik priezen, aal wat joen haand ooit dee.
 Ik zel Joe eer bewiezen, Joen volk viendt vaaileg stee.
 
4    Wat daip goan joen gedachten, te daip veur t onverstand,
 veur dwoazen in dit laand. Wat staait heur nog te wachten.
 Kiek oet noar ale zieden, aal t kwoad waast ja as roet,
 hou reudt ain dat nog oet. Kin Ie dat nait bestrieden?
 
5    Mor Ie bin hoog verheven en keunenk in joen riek,
 joen vijand krigt om liek, en minhoed wordt verdreven.
 Joa, elke tegenstander zel sneuveln in t gevecht,
 zai kommen maal terecht, Hai jagt heur oet nkander.
 
6    In aanzain bin ik kommen, men het ontzag veur mie.
 Joen eulie kriegen Ie en loaten t op mie stromen.
 Ik zai mit aigen ogen hou vijand dik verlust,
 dat hai genoade kust*, heur ik mit aigen oren.
 
7    Dij eerlieks staait in t leven, mag bluien in Gods licht,
 dij holdt zien ogen richt op hail zien haaileg streven.
 Zo as de ceders gruien, dij stoan aan levensbron
 doar hoog op Libanon, zel hai as paalmboom bluien.
 
8    Op leeftied kin men droagen, nog geef en gruin, vol kracht,
 vol leven oet Gods macht, net as in vrouger doagen.
 Getugen is heur leven van God dij traauw bewist,
 heur ròts dij zeker is. Zien recht is hoog verheven.
 
 * kaizen: ik kais, hai kust
 


Print © 2003 Liudgerstichten. All rights reserved.