Weerom

Psaalm    89

Wieder
 
1    Ik zel, zo laank as k leef, bezingen ien mien laid
 joen gunstbewiezen, HEER, en joen laankmoudeghaid.
 Mien mond verkundegt, HEER, aan jongere geslachten
 joen grode traauw veur heur, dij aaltied Joe verwachten.
 Ien aiweghaid wil Ie aan joen verbondstraauw baauwen;
 wat ie ien hemel doun, doar mag wie op vertraauwen.
 
2    Ik bin, zo sprekt de HEER, mien vaast verbond begund
 mit Doavid, mit mien knecht, mien oetverkoren vrund.
 Dou heb Ik hom beloofd, joa, alderdeegs hom sworen:
 "Ik zel joen noageslacht ien aiweghaid bewoaren,
 joen noam blift aaltied stoan, doar kin ie vaast op reken,
 en ook ien loater tied zel Ik mien woord nait breken".
 
3    Doarom prist t hemelkoor joen wondermacht, o HEER,
 en zingen van joen traauw aal engeln om Joe heer.
 Wèl is aan Joe geliek, wèl is zo hoog te priezen?
 Groot en geducht is God; loat elk Hom eer bewiezen.
 Wèl is zo maans as Ie, o God van legermachten?
 Joen traauw stroalt overaal veur heur dij Joe verwachten.
 
4    De roege zee wordt kaalm zo gaauw as God dat wil.
 Stoan boaren ook ien t èn, Ie moaken heur weer stil.
 Hail Rahab is vergraimd; joen vijand is verdreven.
 Van Joe is hemel, HEER, en wereld, ale leven.
 Alles van Noord tot Zuud bestaait deur joen vermogen,
 en wat veur baargtop ook, hai zel joen noam verhogen.
 
5    Wat het joen aarm, o HEER, geweldeg grode macht;
 joen haand is hemelhoog, joen rechterhaand vol kracht,
 dij hol Ie aaltied kloar om alles te besturen.
 Joen troon staait steveg vaast, kin aiweghaid verduren,
 doar recht en billekhaid hom vasteghaid verlainen.
 Goudhaid en traauw stoan kloar om aaltied Joe te dainen.
 
6    Hou zoaleg, HEER, is t volk, dat Joe zien lofzang zingt!
 Zai lopen ien joen licht, dat haildaal heur omringt,
 en jubeln dag en deur van bliedschop veur joen ogen.
 Deur joen gerechteghaid zel Ie joen volk verhogen.
 Want deur joen gunst bin wie ien kracht en aanzain stegen.
 Van Isrels God heb wie ons schild en keunenk kregen.
 
7    Ien vrouger tied heb Ie deur dreumgezichten zegd:
 "Ik koos oet t haile volk mie Doavid as mien knecht,
 Ik mouk een held van hom, deur hom mien hulp te geven,
 mit eulie heb K hom zaalfd en hom zo hoog verheven.
 Ik steun hom mit mien haand en geef hom nije krachten
 en van mien rechteraarm mag hai zien haail verwachten.
 
8    Gain vijand van rondom vaalt hom ooit over t mad.
 Aal t ontuug om hom tou zöcht hoasteg t hoazepad.
 Zulf zel Ik veur zien oog vernailen wèl hom hoaten,
 mien laifdevolle traauw, dij zel hom nooit verloaten.
 Zien macht zel deur mien noam bie elk tou aanzain komen;
 zien haand heerst over zee en over wotterstromen".
 
9    Den zegt hai tegen Mie: "Mien Voader en mien God,
 op Joe rust aal mien haail, op Joe mien gunsteg lot".
 As eerstgeboren zeun zel hai veurnoamste haiten,
 maank ale keunengen mag hai zuk hoogste waiten.
 Ik loat t verbond mit hom ien aiweghaid nait voaren,
 en veur zien noageslacht zel Ik zien troon bewoaren.
 
10    Mor as zien noazoat nait meer handelt noar mien wet,
 en ien zien levensloop het pad van God verget,
 as zai, wat Ik bestel, verachten en onteren,
 den kriegen zai wel straf om heur dat òf te leren,
 al sloag Ik heur den ook, toch blief Ik aan heur denken,
 om ien mien traauwverbond vergivvenis te schenken.
 
11    Aan Doavid heb Ik sworen bie mien haaileghaid:
 - Ik bin de Woarhaid zulf, en laigen kin Ik nait -
 "Zien noazoat blift bestoan, zien noageslacht zel richten.
 Zo woar as zun en moan aan hemel aaltied lichten,
 zo vaast staait ook zien troon, om nooit weer te verswienden.
 Getuug' aan hemel blift ja ook veur aaltied schienen".
 
12    En toch heb Ie verstöt en toch heb Ie versmoad!
 Op keunenk, deur Joe zaalfd, mouk Ie Joe iezelk kwoad.
 Woarom heb Ie hom zaalfd, woarom hom oetverkoren?
 t Verbond mit hom is oet, zien kroon ien t stof verloren,
 ien puun ligt haile stad en t muurwaark is verbroken,
 elk stool mor wat hai wol en het hom gek aanstoken.
 
13    Zien tegenstanders, Heer, dij geef Ie grode kracht.
 En elk dij hom bestridt, heb Ie verhoogd ien macht,
 zien sweerd lait hom ien steek, hou hai zuk ook verweerde,
 zodat hai toch ien t lest zien vijand rug toukeerde.
 Zien troon is glad vernaild, zien heerlekhaid verswonden.
 Zien jonge kracht is vot, zien goie noam is schonden.
 
14    Hou laank duur dat nog, HEER? Blief Ie veurgoud bezied?
 Blief Ie vergrèld op ons, bin wie joen laifde kwiet?
 Wil nait vergeten, HEER, hou gaauw of ain oet tied is
 en dat hier elk en ain zien leven mor zo kwiet is.
 Op wereld leeft gain mensk, of dood zel hom wel vienden,
 zai zellen man veur man ien t dodenriek verswienden.
 
15    Woar holden toch vandoag joen gunstbewiezen tou,
 dij Ie aan Doavid vrouger sworen ien joen traauw?
 Kiek, Here, toch ais aan, hou of joen knechten lieden.
 Hou sliepen zai ons oet, en dat van ale zieden.
 Dat dut mien haart zo zeer; dat kin ik nait verdroagen.
 Joa, haile wereld, HEER, dut mit om ons te ploagen.
 
16    Joen tegenstanders, HEER, dij spotten toerloos deur.
 Zai spotten astertou, dat ik het aal mor heur.
 Zai hebben gek mit ons, omdat deur vijands handen
 ons keunenk votsleept is, haildaal noar vremde landen.
 Toch priezen wie joen noam, hou of Ie ons benaauwen,
 mit "amen, amen", HEER, omdat wie Joe vertraauwen.
 


Print © 2003 Liudgerstichten. All rights reserved.