| |
| 1 | Hai leeft, dat zeg ik elk en ain, |
| | de Heer, oet dood opstoan! |
| | Dit leven let zien Geest ons zain, |
| | woar wie ook stoan of goan. |
| |
| 2 | Ik geef t aan ale mensken deur |
| | zeg ie t ook wieder rond, |
| | tot elk en ain dij bosschop heurt: |
| | Gods nije mörgen komt. |
| |
| 3 | Zo wordt ons wereld voaderlaand, |
| | ien duusternis is t licht. |
| | Godzulf geft ons mit rije haand |
| | en brengt zien riek ien t zicht. |
| |
| 4 | Dood is ien t duustern ondergoan, |
| | verswonden ien de vloud, |
| | en zun komt blied aan hemel stoan: |
| | zien toukomst stroalt ons tou. |
| |
| 5 | De duustre weg ging Hai ons veur |
| | deur dood noar t hemelriek. |
| | Elk dij Hom volgt de wereld deur, |
| | dij wordt aan Hom geliek. |
| |
| 6 | Deur troanen hèn en deur verdrait |
| | krieg wie toch helder zicht, |
| | wie waiten dat veur ogen staait: |
| | t weeromzain ien zien licht. |
| |
| 7 | Op dizze wies is elke doad |
| | dij oet Gods laifde bluit |
| | op akker zulf tot vruchtboar zoad |
| | dat noar zien volhaid gruit. |
| |
| 8 | t Is feest omdat Hai bie ons is |
| | ien laifde zunder swet, |
| | dij oet de dood weer opstoan is |
| | en t aal nij schoapen het. |
| |
| | Ich sag es jedem, dasz er lebt |
| | Friedrich von Hardenberg (Novalis) (1772-1801) |
| |
