| |
| 1 | O Laifde ien verburgenhaid, |
| | ien t stille swiegen aiweghaid, |
| | ontfaarm Joe over ons bestoan, |
| | want t wordt verroaden en verdoan. |
| |
| 2 | Hou makkelk kostboar menskebloud |
| | vergoten wordt, geft euvelmoud. |
| | Zo wordt ien t onbaarmhaarteg licht |
| | t kruus van de Heer vannijs opricht. |
| |
| 3 | Dij s mensken minste wezen wol |
| | betoalt mit angst en pien de tol, |
| | en Christus lidt mit mensken mit, |
| | mit elk dij zo ien neerloag zit. |
| |
| 4 | O Laifde oet de aiweghaid. |
| | as mensk ien ons aanwezeghaid, |
| | wie bidden, loat ons nait allain, |
| | ien t duustern vuil wie ons zo klaain, |
| |
| 5 | dat wie ien wereld, Heer, Joe nait |
| | verloaten ien joen daip verdrait, |
| | mor ien de piene noar Joe goan, |
| | as mensk noast aander mensken stoan. |
| |
| | O Liefde die verborgen zijt |
| | J.W. Schulte Nordholt (1920-1995) |
| |
