| |
| 1 | t Woord dat was t eerste dat begon, |
| | op oarde wer dij stem verstoan |
| | deur jong en old, van elk geslacht. |
| | Hai wer geboren ien ons nacht. |
| |
| 2 | Hai wer geboren ien ons nacht, |
| | t licht het Hai schoapen deur zien macht |
| | en zun en moan doun wat Hai zegt. |
| | Hai is de Heer en Hai wordt knecht. |
| |
| 3 | Hai is de Heer en Hai wordt knecht, |
| | op Hom komt ale last terecht. |
| | Hai is maank t kwoad ien wereld goan, |
| | as keunenk ien ons leeg bestoan. |
| |
| 4 | As keunenk ien ons leeg bestoan, |
| | doar schepsels aal verloren goan, |
| | doar kwam, al raip Hom ook gainain, |
| | dat prachteg licht veur elk te zain. |
| |
| 5 | Dit licht, dat aait ien t duuster slaip, |
| | is God, dij mensk ien wezen raip. |
| | Hai ropt zo laank dat wie t verstoan. |
| | t Woord dat was t eerste dat begon. |
| |
| | In den beginne was het woord |
| | Tom Naastepad (1921-1996) |
| |
