Weerom

Gezang    129

Wieder

Gain kracht meer om te leven

 
1    Gain kracht meer om te leven,
 gain licht om op te stoan,
 mit stad van God, van vrede,
 mit stad is t zuver doan.
 Gain kiend en gain gedou,
 bloots wanhoop ien heur stroaten,
 verinneweerd, verloaten,
 mit winter om heur tou.
 
2    Vergrèld mout Ie nait blieven,
 nou t hier om t leste gaait,
 wil op joen wolk verschienen,
 God van gerechteghaid.
 De dood is wied en zied,
 en t licht duurt t nait meer woagen,
 de naacht wait nait van doagen,
 t bestoan van ons oet tied.
 
3    Onraain heb wie gain leven,
 as blad vaal wie van boom,
 deur weer en wiend verdreven
 mout wie verbiesterd goan.
 Joen licht is nait te zain,
 Joe krieg wie nait veur ogen,
 ons schuld is nait te droagen
 en helpen kin gainain.
 
4    Zai hou dat wie hier lieden,
 gain rust bie dag en nacht.
 Stuur ons ien dizze tieden
 ain dij ons zunden dragt.
 Loat t laam van wildernis
 tot baarg van God regaaiern,
 gerechteghaid onnaaiern,
 dat oarde oarde is.
 
5    De vrede gaait verloren,
 stoa ons oet hemel bie!
 "Mensk wor vannijs geboren",
 sprekt God, "en heur noar Mie!"
 "Ik bin, IK BIN joen Heer,
 joen Voader dij joe biestaait,
 en levenslaank veurop gaait
 mit vrede rondom heer!"
 
6    Loat t hoog oet hemel stromen
 oet grode, duustre wolk,
 op ons kontraainen komen:
 rechtveerdeghaid veur t volk.
 As daauw ien zummernacht
 dij deel komt, t laand tou zegen,
 as hemelhoge regen,
 dij wereld zet ien pracht.
 
 Geen kracht meer om te leven
 W. Barnard, geb. 1920
 


Print © 2006 Liudgerstichten. All rights reserved.