| |
| 1 | t Volk dat aan t dwoalen is ien t duuster |
| | krigt helder licht te zain, groot licht. |
| | Kiek den omhoog mit blied gezicht |
| | en heur mit baaide oren, luuster, |
| |
| 2 | elk dij hier woont ien t dal van troanen |
| | en leven mout ien duusternis, |
| | elk heurt zien stap, Hai komt ja wis |
| | om widde weg veur heur te boanen. |
| |
| 3 | Hai komt mit vree en nait mit rampen, |
| | gain oorlog meer, gain zaikt' en zeer, |
| | gain kiend dat den nog troanen reert, |
| | gain stevels dij ien t duuster stampen. |
| |
| 4 | En laifde gaait nooit meer verloren, |
| | last van verdrukken is veurbie, |
| | t is doan mit dood, nou zingen wie: |
| | t kiend, aan ons touzegd, is geboren. |
| |
| 5 | Beloofde zeun is aan ons geven, |
| | t is zeun van God, dij keunink is, |
| | dij t licht is ien ons duusternis, |
| | dij weg en woarhaid is en t leven. |
| |
| 6 | Dij nuimd wordt mit dij vremde noamen, |
| | dij wonderboare roadsman hait, |
| | omdat hai van gehaimen wait |
| | van hemel en van eerde soamen, |
| |
| 7 | en staarke God dij ons gebeden |
| | verheuren zel en overwint, |
| | aiwege voader hait dat kind, |
| | en vorst van onverkorte vrede. |
| |
| 8 | Den zel de haile eerde wezen |
| | ain laand van hunneg en van melk. |
| | As t kiend den keunenk wordt van elk |
| | het Davids troon niks meer te vrezen. |
| |
| 9 | En ale mensken dij t beleven |
| | dat God heur liek ien ogen zigt, |
| | zai stoan te zingen ien zien licht. |
| | Hai het heur nije noamen geven. |
| |
| | Het volk dat wandelt in het duister |
| | J.W. Schulte Nordholt (1920-1995) |
| | |
